Zilverwater

20161123yAl wat glinstert

Terwijl antibiotica stees meer aan effectiviteit inboeten, komt er stilaan steeds meer bewijs voor de bacterie, virus & schimmeldodende eigenschappen van Colloidaal zilver boven water. In het besef dat antibiotica en vaccins hun belofte niet hebben waargemaakt, zijn wetenschappers op zoek gegaan naar een veilig alternatief. Metaalzilver, zo wisten onze voorvaderen reeds, is een effectief middel voor het bestrijden van infecties en is bovendien veilig en goedkoop. Kortom: eerherstel voor een eeuwenoud geneesmiddel.

Sinds de oudheid wordt zilver gebruikt voor het zuiveren
van water. De eerste wetenschappelijke documenten over het
belang van zilver als bacteriedodend middel zijn echter nog
geen 250 jaar oud. Pas in de achttiende eeuw werd de rol van
zilver voor het eerst nauwkeurig bestudeerd, terwijl
bijvoorbeeld de Phoeniciërs al in 400 v.Chr. vaten van
zilver maakten voor het bewaren van water, wijn en azijn.
Amerikaanse pioniers deden zilveren en koperen munten in
vaten om het water schoon te houden.
In aristocratische kringen was het gebruikelijk om van
zilveren borden te eten, uit zilveren borden te eten, uit
zilveren bekers te drinken en zilveren tafelgerei te
gebruiken. De adel kreeg zo aanzienlijke hoeveelheden zilver
binnen, en injecteerde zichzelf ook met zilver. Dit had
verkleuring van de huid tot gevolg, hetgeen een verklaring
is voor de adellijke benaming ‘blauw bloed’.
Aan het begin van de twintigste eeuw is een aanzienlijk
aantal rapporten over het gebruik van colloïdaal zilver bij
verscheidene ziekten in wetenschappelijke tijdschriften
gepubliceerd.1 De Australische auteur Keith Courteney heeft
vele van deze onderzoeksresultaten opgenomen in zijn boek,
getiteld Colloidal Silver.2 Dit is handig naslagwerk over de
eerste toepassingen van zilver.
Tot aan W.O.II was zilver een bekend bacterie- en
schimmeldodend middel, dat zowel intraveneus als
intramusculair werd toegediend, terwijl het ook plaatselijk
en oraal, als ingrediënt van gorgeldrank en oogdruppels werd
gebruikt.3 Naar het schijnt, is het gebruikt ter bestrijding
van ongeveer 650 soorten bacteriën en schimmels.
Vangwege de primitieve technologie was de productie van
zilver erg kostbaar, en de naoorlogse uitbreiding van het
aantal farmaceutische middelen, met name de introductie van
antibiotica, heeft ervoor gezorgd dat zilver uit de gratie
raakte. In de V.S. wordt colloïdaal zilver echter door de
Food and Drug Administration (FDA) geclassificeerd als een
medicijn van voor 1938, terwijl het gebruik ervan nog steeds
is toegestaan zolang het op dezelfde manier en voor dezelfde
doeleinden wordt gebruikt als in 1938 en het op aloude wijze
wordt geproduceerd.
Desalniettemin begon zilver in de jaren zeventig aan een
comeback. In samenwerking met biochemicus dr. Harry Margraf
deed dr. Carl Moyer van de University of Washington
onderzoek naar betere behandelmethoden voor
brandwondenslachtoffers. Aanvankelijk gebruikten zij
zilvernitraat, maar zij vonden dit te corrosief en pijnlijk.
Vervolgens verdunden zij het tot een oplossing van 0,5% en
stelden vast, dat deze concentratie dodelijk is voor de
bacterie Pseudonomas aeruginosa en ervoor zorgde dat wonden
konden genezen.4 Bovendien was er geen sprake van de
ontwikkeling van bacteriële resistentie. Deze ontdekking
leidde tot het toenemende gebruik van zilverionen bij de
behandeling van brandwonden en andere verwondingen.
Volgend op uitbraken van Legionella in Engeland in de jaren
tachtig, bleek zilver uiteindeijk effectief bij de
behandeling ervan. Experimenten wezen uit, dat zelfs bij
lage watertemperaturen, ionisatie van zacht water met zilver-
en koperionen effectief was tegen bacteriën. Zilver wordt nu
gebruikt in moderne waterzuiveringssystemen. Vele
luchtvaartmaatschappijen gebruiken zilverwaterfilters en
NASA gebruikt een zilversysteem voor de Space Shuttle.
In de jaren negentig werd verder onderzoek gedaan in
verschillende centra in de V.S. Dr. Margaret Bayer van de
Fox Chase Cancer Centre in Philadelphia toonde middels
laboratoriumtesten aan, dat groei en verspreiding van de
bacterie Borrelia burgdorferi, de veroorzaker van de ziekte
van Lyme, meetbaar trager verliepen of zelfs stopten door
colloïdaal zilver.5
Courtney meldt ook, dat uit laboratoriumproeven aan de
Temple University School of Medicine in Philadelphia, onder
leiding van microbioloog dr. Helen Buckly, is gebleken, dat
de groei van verscheidene varianten van Candida albicans
(stammen van schimmel) en een aantal van Cryptococcus
neoformans tot stilstand kan worden gebracht door zeer
kleine doses colloïdaal zilver. In enkele andere
gerapporteerde gevallen was het moeilijk vast te stellen
welke resultaten precies werden bereikt, aangezien deze niet
in wetenschappelijke tijdschriften zijn gepubliceerd.

Zilverelectroden
Dr. Robert Becker, de Amerikaanse orthopedisch chirurg en
pionier op het gebied van regeneratie en bio-
elektromagnetisme, doet verslag van zijn succes bij het
gebruik van zilverelektroden in zijn boek The body Electric6
Zijn eerste ervaringen met onderzoek naar de toepassing van
electriciteit bij botregeneratie in 1973 beschrijft hij als
volgt: “Uit de eerste tests bleek, dat met behulp van zilver
electroden – wanneer die positief waren geladen – alle
typen bacteriën in een gebied van ongeveer anderhalve
centimeter in diameter kunnen worden uitgeroeid, doordat de
positieve zilverionen door de toegepaste voltage in de
cultuur werden gedreven. Dit was een opwindende ontdekking,
omdat geen enkel antibioticum effectief is tegen alle typen
bacteriën.”
Hoewel andere metalen, zoals goud, platina, koper en
roestvrij staal, de groei van vier typen, op beide polen
geteste bacteriën bleken te remmen, was hier alleen sprake
van bij dermate hoge elektrische frequentie, dat er andere
giftige effecten optraden. Alleen zilver aan de positieve
pool doodde of deactiveerde elk type bacterie zonder dat er
neveneffecten optraden, zelfs bij erg lage frequenties.
Becker observeerde vervolgens een buitengewoon effect op
fibroblasten, de cellen van het bindweefsel die een
belangrijk deel van de meeste zachte weefsels in het lichaam
vormen. De resultaten van proeven met fibroblasten van
muizen beschrijft hij als volgt: “Hoewel ze, zoals het
hoort, de zaak bijeenhouden, hebben fibroblasten een
karakterstieke puntige vorm, met lange kleverige tentakels
die in alle richtingen wijzen. In het gebied waar de
elektrische stroom de zilverionen naartoe had gedreven,
waren vele van de cellen van vorm veranderd. Zo hadden zij
een statische, druppelachtige vorm gekregen, waarbij er geen
sprake was van celdeling. Zij leken in slowmotion te zijn,
terwijl ze vrij ronddreven in plaats van aan andere cellen
te kleven, zoals normaal gezien het geval is. Onder deze
cellen bevonden zich ook vele onopvallende cellen met
vergrote nuclei, het eindproduct van dedifferentiatie.
Naarmate de tests langere tijd in beslag namen, veranderden
meer en meer afgeronde fibroblasten in volledig niet-
gespecialiseerde cellen.”
“Het is nog maar de vraag,” vevolgt Becker, “wat de
verschillende celvormen doen, maar het ligt voor de hand dat
zij, globaal genomen, in grote mate de heling van zacht
weefsel stimuleren, op een manier die anders is dan elk
bekend natuurlijk proces. We hebben een gecontroleerde
studie uitgevoerd naar het genezende effect bij varkens,
aangezien hun huid fysiologisch het meest verwant is aan die
van mensen. Positief zilvernylon zorgde voor een twee keer
snellere genezing van de huidwonden op de ruggen van de
dieren, in vergelijking tot onbehandelde wonden die op
hetzelfde moment op de ruggen van dezelfde dieren waren
gemaakt.”
En hij besluit: “Wat betreft de medische
toepassingsmogelijkheden van zilver, hebben we mogelijk
slechts het topje van de ijsberg blootgelegd. Nu al is het
een verbazingwekkend middel dat de groei van botvormende
cellen stimuleert, de meest hardnekkige infecties van
allerlei soorten bacteriën geneest en genezing van de huid
en ander zacht weefsel bevordert.
“We weten niet of behandeling ook tot genezing in andere
delen van het lichaam kan leiden, maar de mogelijkheid is er
[ ]
Vlak voordat ons onderzoeksteam werd ontbonden, hebben we
kwaadaardige fibrosrcomacellen (kankerende fibroblasten)
bestudeerd en ontdekten we, dat ongeremde celdeling tot
stilstand werd gebracht wanneer ze elektrisch met zilver
werden geïnjecteerd.”
“Het meest belangwekkend is, dat de techniek het mogelijk
maakt om grote aantallen van niet-gespecialiseerde cellen te
produceren, waarmee het belangrijkste probleem, namelijk dat
van regeneratie van zoogdieren – het beperkte aantal
beenmergcellen die niet specialiseren in respons op
uitsluitend elektrische stroom – is opgelost.” Deels dankzij
het werk van Becker is zilver gedurende vele jaren gebruikt
voor het helen van wonden, en wordt het tegenwoordig
verwerkt in pleisters en bandages om het genezingsproces te
bespoedigen.

Bestrijding van microben
In de jaren zeventig en tachtig heeft een aantal
onderzoekers getracht te bepalen wat het effect van
colloïdaal zilver is bij de bestrijding van microben. Hun
bevindingen zijn over het algemeen onvoldoende
wetenschappelijk onderbouwd, maar vormen vandaag de dag
aanleiding voor verder onderzoek door universitaire
wetenschappers. Sinds kort zijn de resultaten beschikbar van
onderzoek aan twee Amerikaanse universiteiten, te weten de
Brigham Young University in Provo, Utah, en de University of
North Texas in Denton, Texas.

Onderzoek in Utah
In 1998 zijn dr. Ron Leavitt, hoogleraar microbiologie, en
microbioloog dr. David Revelli van de Brigham Young
University gestart met een serie proven om het effect van
colloïdaal zilver op verscheidene bacteriën en schimmels te
testen. Hiervoor gebruikten zij een merkproduct, genaamd The
Silver Solution. De nog ongepubliceerde resultaten (7/2001)
wijzen erop, dat dit product effectief is tegen bacteriën
die verantwoordelijk zijn voor vele ernstige infecties.7
Gevraagd naar zijn bevindingen, heeft dr. Leavitt laten
weten, dat hij geen aanwijzingen voor giftigheid van het
product heeft gevonden, zelfs niet bij de door de
Amerikaanse FDA vastgestelde maximum dosis van 5 gram per
kilogram lichaamsgewicht. “Uit vergelijkende tests met vier
of vijf andere producten is gebleken, dat The Silver
Solution geen precipitaat is en – in tegenstelling tot de
ionenvorm – voor 96% uit onvermengd zilver bestaat,” zegt
hij. “Hoewel de meeste producten van colloïdaal zilver
dienen te worden bewaard in glazen flessen, blijft dit
product intact in containers van plastic, zelfs negen
maanden lang.”8
Leavitt vervolgt: “Momenteel testen we het effect van
colloïdaal zilver op malariaparasieten, met goede
resultaten. Zo hebben we kunnen vaststellen, dat parasieten
worden gedood. Ik hoop ook ontstekingsremmende en antivirale
eigenschappen te kunnen vaststellen.” Maar de vraag is: hoe
werkt het? Volgen s Leavitt suggereert het brede spectrum
een soort katalytische actie. “Mogelijk wordt de generatie
van ATP (adenosinetrifosfaat, noodzakelijk voor de synthese
van RNA) aangepakt, maar dit is nog onvoldoende onderzocht.”
In de loop van een testperiode van drie jaar heeft hij nog
geen opbouw vanweerstand kunnen vaststellen bij enige van de
micro-organismen. Hij kent een aantal artsen die in het
bijzonder succes met colloïdaal zilver hebben geboekt bij de
behandeling van otitis media, oftewel middeloorontsteking,
bij kinderen. “Bij gebruik van twee ppm (parts per million)
in het oor, verdween de ontsteking binnen enkele dagen,”
zegt hij.
“We hebben het middel ook getest bij kankercellen, en
ontdekten dat deze veel gevoeliger zijn voor colloïdaal
zilver dan primaire cellen. Op dit gebied hopen we meer
onderzoek te kunnen doen. Bovendien hebben we succes geboekt
bij de behandeling van polio en tuberculose, maar deze
resultaten moeten nog door herhalingsonderzoek worden
bevestigd.”
Wat dieren betreft, kent dr. Leavitt pluimveehouders die
colloïdaal zilver met succes hebben gebruikt bij kalkoenen
met specifieke ziekten. Tot nu toe is er evenwel nog geen
gedegen onderzoek gedaan naar het effect bij dieren.
Behalve door bestrijding van schadelijke bacteriën is The
Silver Solution ook geschikt voor het beperken van
groeimogelijkheden van schimmels, zoals Candida albicans.
Dit blijkt uit proeven die recent aan de University of
California in Davis zijn uitgevoerd. De microbioloog Jason
Henrie zegt: “Het is duidelijk, dat een enkele applicatie
van 10ppm verdere groei van een kleine populatie schimmels
24 uur kan stoppen, waardoor het immuunsysteem tijd krijgt
om te reageren. Multipele applicaties van 10 ppm zouden de
groei van de schimmel zelfs voor onbepaalde tijd kunnen
tegenhouden.”

Onderzoek in Texas
Zonder dat het onderzoeksteam van de Brigham Young
University hiervan op de hoogte was, werd in dezelfde
periode onder leiding van dr. Mark Farinha vergelijkbaar
onderzoek uitgevoerd aan de University of North Texas, met
overeenkomstige resultaten. Vooruitlopend op publicatie van
het onderzoek heeft dr. Farinha zijn bevindingen reeds
openbaar gemaakt op zijn website.9
Met behulp van grafieken laat hij zien hoe lang het duurt
voordat bepaalde bacteriën worden gedood. Zo valt van een
van deze grafieken (zie hiernaast) af te lezen in welke mate
colloïdaal zilver de veelvoorkomende huidbacterie
Staphylococcus aureus kan vernietigen. Dit micro-organisme
is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van vele
oppervlakkige huidinfecties en onderhuidse abcessen, evenals
ernstiger infecties, zoals diepliggende abcessen en
botinfecties.
Bovendien vormt deze microbe sinds de ontwikkeling van
medcijnresistente stammen van Staphylococcus aureus, zoals
MRSA (methicilline-resistente Staphylococcus aureus), een
serieuze bedreiging voor de volksgezondheid. In vele
ziekenhuizen is MRSA een endemische ziekte. Ongeacht de
geselecteerde stam – MRSA of non-MRSA – bleek colloïdaal
zilver in minder dan twee minuten meer dan tien miljard
bacteriën per milliliter te doden. Dit zou van groot belang
moeten zijn voor alle ziekenfondsen en vraagt om
onmiddellijke replicatie en klinische applicatie!
Farinha: “Bij Silver Labs richten we ons in de eerste
plaats op het testen van de effectiviteit bij de bestrijding
van microorganismen. In elk getest geval blijkt colloïdaal
zilver in korte tijd aanmerkelijk vernietiging van microben
te bewerkstelligen.”
De tabel (zie hiernaast) laat zien, welke organismen tot nu
toe niet bestand zijn gebleken tegen colloïdaal zilver van
Silver Labs. In de ene kolom staan de concentraties van
micro-organismen en in de andere de tijd die nodig is
voordat er geen levende organismen meer kunnen worden
opgespoord. Duidelijk zichtbaar is, dat colloïdaal zilver in
staat is om in korte tijd alle in het laboratorium geteste
micro-organismen te doden.
Farinha benadrukt, dat de kwaliteit van colloïdaal zilver
van kritiek belang is voor het verkrijgen van de beste en
meest wetenschappelijk verantwoorde resultaten. Om deze
reden gebruikt hij uitsluitend een product van SilverKare
Inc, een bedrijf in Dallas dat sinds zes jaar colloïdaal
zilver produceert. “Het is twee keer gedestilleerd, met
behulp van een ultrafilter van 0,8 micron, waardoor het geen
endotoxinen bevat en een goed uitgebalanceerde pH heeft,”
zegt hij. “Wij stelden vast, dat 30 ppm de optimale dosis is
– 3-5 ppm zal ook tot eliminatie van bacteriën leiden, maar
het duurt langer. Verhoging van de dosis tot 100 ppm leidde
tot extra voordeel.”

Meer onderzoek nodig
Jim Hadsell, de bedrijfsleider van SilverKare, beweert dat
zijn product het beste op de markt is.10 “Het productieproces
is zo geperfectioneerd, dat zilverdeeltjes en water geheel
collideren; zij worden simultaan verspreid en aan elkaar
geklonken door een elektrische stroom die door de combinatie
van substanties wordt gezonden. Het colloïdale zilver van
SilverKare bevat 1-30 ppm uiterst kleine deeltjes van zilver
variërend van 0,005 – 0,015 micron in diameter,
elektromagnetisch geladen en zwevend in gedeïoniseerd water.
De zilverdeeltjes blijven zwevend zonder de noodzaak van
enige chemische of kunstmatige toevoeging. Dit alles maakt
van het product van SilverKare een echte zilvercolloïde.”
“Wat betreft het mechanisme wordt algemeen aangenomen, dat
zilver ervoor zorgt dat de enzymen waar organismen voor
zuurstof op vertrouwen onwerkzaam worden,” zegt dr. Farinha.
“Deze theorie houdt echter geen stand, omdat vele van de
organismen zonder zuurstof kunnen overleven, terwijl de
theorie sowieso niet opgaat voor virussen. Er zou sprake
zijn van effect op het niveau van elektronentransfer en, in
het geval van virussen, vermoed ik dat zilverionen zich aan
het opervlak van proteïnen van het virus hechten, waardoor
ze hechting aan cellen voorkomen. Maar er is meer tijd en
geld nodig voor meer experimenten om inzicht in het proces
te verkrijgen.”
Jim Hadsell zamelt momenteel geld in voor de oprichting van
de Foundation for Life Enhancement. Met deze stichting wil
hij dr. Farinha in staat stellen om zijn onderzoek uit te
breiden naar virussen, aangezien er aanwijzingen zijn dat
colloïdaal zilver ook effectief is tegen virusinfecties.
Hadsell versterkt Colloidal Silver regelmatig gratis aan
missionarissen en artsen in ontwikkelingslanden om hen in
staat te stellen water te ontsmetten en zieken te
behandelen. Een arts in Ghana behandelt met succes infecties
die het gevolg zijn van besmetting met Escherichia coli.

Gebruik in het ziekenhuis
Colloidal Silver van SilverKare wordt eveneens in vijf
ziekenhuizen in en rond Dallas gebruikt, onder supervisie
van Cindy Ahern, een gediplomeerd verpleegster. Zij heeft
dit prodcut in de afgelopen twee jaar gebruikt bij meer dan
200 patiënten met uiteenlopende verwondingen. Volgens Ahern
heeft colloïdaal zilver opzienbarende bacteriedodende
eigenschappen. “Ik heb het middel onder meer gebruikt bij
patiënten met zweren, aandoeningen als gevolg van gangreen,
suikerziekte en MRSA. Al binnen enkele dagen trad er, zonder
uitzondering, aanmerkelijke verbetering op,” vertelde zij
aan Medisch Dossier. “In combinatie met preparaten van
collageen van runderen, stimuleert Colloidal Silver in grote
mate de groei van weefsel, terwijl de ontwikkeling van
microben wordt beperkt. Binnen tien dagen is er meer weefsel
aangemaakt dan normaal gesproken in dertig dagen gebeurt. De
littekens zijn veel schoner, vlakker en minder opvallend,
terwijl er minder noodzaak van correctieve chirurgie
bestaat.”
De ervaringen van Ahern komen overeen met die van de
eerdergenoemde dr. Becker. Momenteel is zij bezig met het op
schrift stellen van enkele van haar bevindingen, en zij
moedigt artsen en verplegend ziekenhuispersoneel aan om
hetzelfde te doen.11

Toepassing bij dieren
Niet alleen dr. Leavitt van Brigham Young University heeft
melding gemaakt van succes bij behandeling van dieren met
colloïdaal zilver. Ook dierenarts dr. Eugene Williams, die
praktijk houdt in Houston, heeft gedurende twee jaar
colloïdaal zilver gebruik t bij de behandeling van paarden,
met bijzonder goede resultaten. “Een paard met een vorm van
slaapziekte dat zes maanden na conventionele behandeling
opnieuw ziek werd, heb ik gedurende tien dagen intraveneus
30 cc colloïdaal zilver toegediend,” vertelt dr. Williams.
“Het paard is volledig genezen. Dit geldt ook voor een
merrie met een ontstoken baarmoeder die tevergeefs met
gentamicine – een krachtig breed spectrum antibioticum –
werd behandeld. Tijdens haar periode gaf ik de merrie
gedurende drie dagen anderhalve liter zilveroplossing,
waarna zij volledig schoon was.”
In Engeland leidt Sir Richard Wylie uit Peterborough een
van hooguit zes of zeven bedrijfjes die zilvergeneratoren
voor persoonlijk gebruik leveren aan mensen die hun eigen
colloïdale zilver willen maken.12
“Met name in de kring van duivenfokkers is er grote
belangstelling voor de apparaten,” zegt hij. “Ik ken ook
eigenaren van paarden en honden die colloïdaal zilver
openlijk prijzen, en vertrouwen op de effectieve behandeling
van oorinfecties, schurft en andere huidinfecties,
aandoeningen van de nieren en lever, evenals verscheidene
maag- en darmstoornissen. Uiteraard leidt het gebruik van
colloïdaal zilver niet direct tot genezing. Door effectieve
bestrijding van micro-organismen kunnen echter natuurlijke
genezingsprocessen in gang worden gezet.”
Is het op grond van deze bevindingen niet zinvol dat de
overheid onderzoek doet naar de behandeling van mond- en
klauwzeer met colloïdaal zilver? “Absoluut,” zegt Sir
Richard Wylie met nadruk. “Wij willen een steentje bijdragen
door elke boor die bereid is om de proef op de som te nemen,
gratis van een generator te voorzien.”
Hoe het ook zij, artsen zouden geen tijd moeten verspillen
en de uitdaging aan moeten gaan om dezelfde goede resultaten
te behalen als in de V.S. Gezien de steeds meer afnemende
werking van antibiotica, de dreiging van MRSA en andere
resistente stammen, zouden zij met colloïdaal zilver wel
eens meerdere vliegen in één klap kunnen slaan. Ten slotte
gaat het om een relatief goedkoop, buitengewoon effectief
infectiebestrijdend middel, dat zich al eeuwen geleden heeft
bewezen

Vroeg gebruik van colloïdaal zilver
Vóór de komst van antibiotica werd colloïdaal zilver
gebruikt voor de behandeling van ongeveer 650 aandoeningen
waaronder:
Acne, Allergieën, Appendicitis, Artritis, Blaasontsteking,
Bloedparasieten, Bloedvergiftiging, Brandwonden,
Candidiasis, Cholera, Colitis, Conjunctivitis, Cystitis,
Dermatitis, Diabetes, Dysenterie, Eczeem, Ernstige
ooginfectie met pus, Fibrositis, Gastritis, Conorroe,
Gordelroos, Herpes, Hooikoorts, Huidkanker, Impetigo of
krentenbaard (huidziekte), Indigestie, Infecties door
stafylokokken en streptokokken, Keratitis, Kinkhoest, Lepra,
Leukemie, Lupus, Lymfangitis, Ziekte van Lyme, Maagzweer,
Malaria, Meningitis, Neurasthenia, Parasitaire infecties,
Pleuritis, oftewel borstvliesontsteking, Prostatitis,
Psoriasis, Rinitis, oftewel neusholteontsteking, Reuma,
Ringworm, Rode hond, Schildklieraandoening,
Schimmelinfecties, Septische aandoeningen van ogen, oren,
mond en keel, Seborroe, Septikemie, Syfillis, Tonsillitis,
Toxemie, Tubercolose, Virale infecties (alle typen), Virale,
schimmel- en bacteriële longontsteking, Wratten, Zweren.

Simon Best, maakt de driemaandelijkse publicatie
Electromagnetic Hazard & Therapy
_______________________________
1 The Lancet, 1912; 3 februari: 83; BMJ, 1917; 12 mei; 85; J
Am Med Assoc, 1922; 18 maart: 442
2 Oracle Press, Montville, Queensland, 1999
3 Baranowski Z, Colloidal Silver: The Natural Antibiotic
Alternative, Healing Wisdom Publications, NY, 1995
4 Surgical Forum, 1966; 17: 76-8
5 Courtney, op sit. P 27
6 Robert Becker & Gary Selden; William Morrow & Co, NY, 1985
7 silver.html
8 The Silver Solution is ontwikkeld door American Silver in
Alpine, Utah dat zijn productieproces heeft gepatenteerd
9 http://www.silver-labs.com
10 http://www.silverkare.com/
11 Cindy Ahern is bereikbaar op 001 903 873 2728

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s