Godsdiensten, ze zijn toch allemaal hetzelfde?

Daar moet je elkaar om in de haren vliegen.

Godsdiensten, ze zijn toch allemaal ontstaan uit de vraag wat dood is; uit angst hiervoor?

Daarom moet je elkaar alvast een eindje op weg helpen, en je best doen om degenen van de andere religie even te laten ondervinden wat er na de dood eventueel zou zijn.

Religies, een kwestie van geloven.

Zodra je ergens een bewijs voor zoekt,

Wordt je bedreigd met dood en verderf.

De steunpilaren van het hele hemelse systeem berusten op beweringen, die verbonden zijn door ragfijne, zijden draadjes, meningen en argumenten.

Maar bewijzen? Ho maar!

Deze worden wel gegeven, maar bij beter bekijken blijken ze zo doorzichtig te zijn als met vacuüm gevulde hemel zonder de beschermende coulissen.

De oude Egyptenaren, de oude Grieken, de oude Romeinen, nu: de Rooms-Katholieken, de Mormonen, de Jehova’s Getuigen, de Christenen, de Joden, de Moslims, de Boeddhisten, de Hindoei”sten: Alle poly- en monotheïstisch overtuigde wezens op deze aarde en in de “hemel” zijn overtuigd van “la mme”, “the same”, “hetzelfde”; er iets is na de dood, en dat zij op een goede manier achter de coulissen van de hemel hebben gekeken en dat zij dus goed op de hoogte zijn met wat ons na de dood te wachten staat. Maar ondertussen vechten de overtuigden maar door, rond de Perzische Golf, in Libië, Tsjaad en in Libanon.

Ergens op aarde, ergens in het zonnestelsel, ergens in de melkweg, ergens in het heelal, ergens in de tijd zullen zij er allemaal in geslaagd zijn elkaar het licht uit de ogen te ontnemen, zodat er op DIE dag geen God(en), ergens in de hemel of het heelal meer voorkomen. En zij zullen dan allemaal precies weten wat er na de dood te beleven valt…

Advertenties