Schildklier: opnieuw in evenwicht, zonder medicatie

20161123ySCHILDKLIERAANDOENINGEN ZIJN EEN WELVAARTSZIEKTE. HET
GEVOLG VAN HET GEBRUIK VAN CHEMICALIëN EN DE PRODUCTIE VAN
KUNSTSTOFFEN, DIE NIET ALLEEN ONS MILIEU MAAR OOK ONZE
GEZONDHEID BEDREIGEN. SUPPLEMENTEN VAN NATUURLIJKE HORMONEN,
KRUIDEN EN ANDERE ZACHTAARDIGE METHODEN KUNNEN ERVOOR ZORGEN
DAT DE SCHILDKLIER WEER OPTIMAAL GAAT FUNCTIONEREN, ZONDER
MEDICATIE.

Schildklieraandoeningen vormen een stille epidemie.
Jaarlijks ontwikkelt zich bij één op de honderd mensen een
schildklieraandoening.1 Bijna de helft van alle vrouwen en
een kwart van de mannen heeft in de loop van hun leven
gezondheidsklachten die het gevolg zijn van een slecht
functionerende schildklier.2 Bij een groot deel van de
patiënten wordt echter niet de juiste diagnose gesteld.
De bloedtesten die standaard worden gebruikt voor het
vaststellen van afwijkingen van de schildklier, leveren
resultaten op die vatbaar zijn voor meerdere interpretaties.
Hierdoor bestaat de kans, dat patiënten die met duidelijke
symptomen of klachten over algehele malaise bij hun dokter
aankloppen, te horen krijgen dat de uitslag van hun
bloedtest normaal is. Zo werd Diana Holmes, auteur van
‘Tears behind closed doors’3, verteld dat er geen duidelijke
medische verklaring was voor het feit dat zij niet kon lopen
en aan een rolstoel was gekluisterd. Pas na twintig jaar
heeft een scherpzinnige arts de symptomen die zij had in
verband gebracht met een te langzaam werkende schildklier.
De schildklier bevindt zich ter hoogte van het
strottenhoofd aan de voorkand van de keel en heeft de vorm
van een vlinder. Deze klier fungeert als thermostaat van de
stofwisseling, die de lichaamstemperatuur, het
energieverbruik en – bij kinderen – de groei reguleert.
Voor een goede stofwisseling scheidt de schildklier twee
hormonen uit: thyroxine (T4) en trijodothyronine (T3). Deze
twee hormonen dienen met elkaar in evenwicht te zijn,
hetgeen gecontroleerd wordt door een derde
schildklierhormoon genaamd thyroïd stimulerend hormoon
(TSH). Dit hormoon wordt aangemaakt door de hypofyse in de
hersenen, die aangeeft wanneer er meer behoefte aan hormonen
is.
Een te snel werkende schildklier – thyrotoxicose, volgens
de medische terminologie – betekent dat het lichaam teveel
T3 of T4 aanmaakt. Hierdoor wordt de stofwisseling hoger,
met als gevolg dat het hart sneller gaat kloppen en ook
andere lichaamsfuncties hyperactief worden. Werkt de
schildklier daarentegen te langzaam, dan is er sprake van
een tekort aan een van beide hormonen, waardoor je mentaal
en fysiek niet naar behoren functioneert en waardoor zelfs
de polsslag minder wordt.
De meeste schildklieraandoeningen, zoals de ziekte van
Graves, worden veroorzaakt door een stoornis van het
afweersysteem die leidt tot de aanmaak van antistoffen, die
op hun beurt de werking van de schildklier beïnvloeden. Met
andere woorden, in veel gevallen is er sprake van een auto-
immuunziekte.

Behandelwijzen
De conventionele medische benadering houdt in, dat een
hyperactieve schildklier geheel of gedeeltelijk operatief
wordt verwijderd, bestraald of door middel van medicijnen
wordt stilgelegd. Ter compensatie krijgt de patiënt
vervolgens een preparaat van synthetische
schildklierhormonen toegediend.
De grondgedachte achter deze rigoureuze maatregelen is, dat
hiermee wordt vooromen dat de auto-immuunziekte, die
verantwoordelijk is voor het slecht functioneren van de
schildklier, terugkeert. In de praktijk hebben patiënten
echter weinig baat bij deze behandeling; in veel gevallen
wordt een te groot deel van de schildklier verwijderd,
waardoor deze niet meer naar behoren kan functioneren en de
patiënt afhankelijk blijft van medicijnen.
Mensen die last hebben van een traag werkende schildklier,
vaak als gevolg van een lichte aandoening, zijn doorgaans
ook voor de rest van hun leven afhankelijk van synthetische
hormonen. In veel gevallen houdt de trage schildklier er,
als gevolg van het lukraak voorschrijven van medicijnen
voorgoed me op (zie kader) Medicatie is weliswaar van vitaal
belang als de schildklier volledig is weggekwijnd, ‘op hol
slaat’ of door vergiftiging in een crisis verkeert, waarbij
er sprake is van hoge koorts, een delirium en extreem
hartritme, maar in de meeste gevallen zijn synthetische
schildklierhormonen overbodig. Alternatieve behandelingen
zijn niet alleen succesvol gebleken, recent onderzoek
suggereert bovendien dat schildklieraandoeningen met
allergieën en omgevingsfactoren te maken kunnen hebben. Als
dat zo is, zal de schildklier zichzelf herstellen zodra de
oorzaak van de aandoening is weggenomen. (zie kader)
Blijkt toediening van extra schildklierhormonen toch
noodzakelijk, dan kan in plaats van een preparaat van
synthetische hormonen een supplement van dierlijke
schildklierhormonen worden gebruikt. Dit natuurlijke
preparaat kent niet de bijwerkingen die aan de synthetische
variant kleven. (Zie kader)

Kruiden
Van alle alternatieve remedies zijn kruiden het meest
succesvol gebleken bij het reguleren van de schildklier. In
geval van een hyperactieve schildklier kunnen Lycopus
europaeus en Licopus virginicus de stofwisseling van jodium
en de uitscheiding van thyroxine verhinderen.4 Deze
plantenextracten kunnen bij vrouwen het negatieve effect van
oestrogenen op de schildklier tegengaan.5 Ook Leonurus
cardiaca is tegen een te snelle werking van de schildklier
een effectief middel gebleken, dat het hartritme
normaliseert en hartkloppingen voorkomt.6
Thyreogutt, Lycocyn en Mutellon zijn enkele van de
bekendste in Duitsland geregistreerde kruidenpreparaten, die
Lycopus europaeus en Leonurus cardiaca bevatten. Mutellon,
dat teven Valeriana officinalis bevat, is met name effectief
bij milde gevallen van een overwerkte schildklier, zo blijkt
uit klinische studies7 Onderzoek heeft ook uitgewezen dat
deze kruidenpreparaten in tegenstelling tot reguliere
medicatie, de receptoren van TSH, het derde
schildklierhormoon, dat door de hypofyse wordt
uitgescheiden, niet beschadigen of beïnvloeden.8
Van Lithospermum officinale is bekend, dat het de
geslachtsklieren beïnvloed, maar ook een positief effect op
de schildklier heeft.9 Kelp – of zeewier, dat rijk is aan
jodium en vele andere belangrijke mineralen bevat – is een
effectief middel tegen strume (kropgezwel) en helpt het
lichaam vet te verbranden. Bovendien voorziet het de
schildklier van jodium, in de juiste hoeveelheid. Tenminste,
als je er niet te veel van gebruikt; in Japan heeft
overmatige consumptie van kombu (zeewier) bij ten minste één
persoon tot een traag werkende schildklier geleid.10 Behalve
kelp kan ook Fucus vesiculosus, een ander zeewier, een
gunstig effect hebben op de schildklier.11

De oosterse visie
De traditionele Chinese geneeskunst beschouwt
schildklieraandoeningen als het resultaat van emotionele
spanningen en frustratie als gevolg van onverwerkte
problemen.12 Vanuit deze invalshoek is het voor mensen met
een slecht functionerende schildklier typerend, dat zij
emotioneel instabiel zijn. De energie van de milt en de
lever wordt hierdoor niet in goede banen geleid, waardoor
‘vuur’ in het lichaam ontstaat en de Yin van het hart
uitgeput raakt. Dit heeft de productie van slijm tot gevolg,
dat stilaan de energiebanen in de nek blokkeert en struma
veroorzaakt. Doorgaans wordt deze aandoening met kruiden en
acupunctuur behandeld.
De traditionele oosterse geneeskunt blijkt te beschikken
over probate middelen tegen hyperactiviteit van de
schildklier, zelfs als deze tot aandoeningen als oogkwalen
(uitpuilende ogen) heeft geleid.13 Dit is onder meer gebleken
uit onderzoek bij 150 patiënten uit het Roemeense Baia Mara,
een van de meest vervuilde steden in Europa. Dit heeft niet
alleen geleid tot de hypothese dat de schildklier gevoelig
is voor onder meer hoge concentraties zink, lood, zwavel en
vluchtige gifgassen en dat deze stoffen indirect
verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van oogkwalen,
hartkloppingen, prikkelbaarheid en slapeloosheid, maar ook
dat acupunctuur een goede remedie is tegen
schildklieraandoeningen.14 Bij maar lieft 90% van deze
Roemeense patiënten trad na een reeks behandelingen –
waarbij naalden werden gezet op de acupunctuurpunten Hegu
(LI.4), Zusanli (ST.36), Tanzhong (CV.17), Taichong (LR.3),
Neiguan (PC.6) en lokale punten zoals Naocui (TE.13),
Tianding (LI.17) en Tiantu (CV.22) – aanzienlijke
verbetering op.15
Een studie uit Peking naar het ziekteverloop van 51 Chinese
patiënten in de leeftijd van 19-40 jaar, die een
hyperactieve schildklier, struma en een overmaat aan T4
hadden, leidde tot de conclusie dat emoties de belangrijke
rol speelden bij deze aandoeningen. De patiënten kregen ter
voorkoming van depressie diverse acupunctuurbehandelingen –
drie of vier keer twaalf sessies. Daarbij ging men ervanuit,
dat depressie een probleem van de LEVER is. De individuele
behandeling bestond voornamelijk uit het plaatsen van
naalden langs de energiebanen die van de tenen naar het
midden van de schildklier leiden en op de punten EX.3 en
MHN.6 in het middel van de wenkbrauw. Na een jaar van
vervolgonderzoeken werd 63% van de patiënten genezen
verklaard en was bij 20% van hen beduidende verbetering
opgetreden – een beter resultaat dan met moderne geneeskunde
wordt behaald. Het synthetische medicijn propylthiouracil,
bijvoorbeeld, heeft bij 50% van de schildklierpatiënten geen
enkel effect. Bovendien is acupunctuur een veilig
alternatief voor stralingstherapie en chirurgie.16 Ten slotte
blijkt uit een Russische studie dat acupunctuur ook geschikt
is als preventieve behandeling; 183 patiënten met een
hyperactieve schildklier die een acupunctuurbehandeling
kregen voordat zij werden geopereerd, genazen na de ingreep
sneller en beter dan met medicatie.17

Oosterse kruiden
De traditionele Chinese geneeskunst beschikt over diverse
geneeskrachtige kruiden die op zichzelf, of in combinatie
met acupunctuur, bijzonder effectief zijn bij de bestrijding
van schildklierproblemen. Zo kan het kruidenpreparaat Shen
Lu ervoor zorgen, dat de schildklier meer hormonen
uitscheidt. Tweeëndertig patiënten met een traag werkende
schildklier die met Shen Lu werden behandeld, hadden, in
vergelijking met een controlegroep, na een jaar beduidend
minder klachten, zo blijkt uit onderzoek. Aan het einde van
de studieperiode hadden de patiënten twee keer zoveel T3 en
T4 hormonen als aan het begin.18
Als er sprake is van een auto-immuunstoornis, zoals bij de
ziekte van Graves, kan een krudienpreparaat dat thyroid
immune liquor (TIL) wordt geneomd, antistoffen onschadelijk
maken. Bij dertig patiënten met een afweerstoornis leidde
behandeling met TIL tot aanmerkelijke versterking van het
immuunsysteem, terwijl de antistoffen geheel of gedeeltelijk
onschadelijk werden gemaakt. Hieruit blijkt dat TIL de
cellulaire immuniteit kan reguleren.19
Patiënten met een schildklieraandoening als gevolg van de
ziekte van Hasjimoto kunnen baat hebben bij moxa, oftewel
een preparaat van gedroogde bladeren van Artemisia moxa of
andere gemakkelijk ontvlambare delen van planten. Tijdens
een behandeling laat een acupuncturist moxa als een sigaar
op verschillende acupunctuurpunten branden. Onderzoek bij 71
patiënten heeft uitgewezen, dat de schadelijke invloed van
antistoffen hierdoor vermindert en T3 en T4 met elkaar in
evenwicht kunnen worden gebracht.20
Sommige homeopatische middelen zijn ook effectief gebleken.
Aan elke schildklierpatiënt wordt in eerste instantie – het
overigen niet in Nederland verkrijgbare – Iodium provers
voorgeschreven. Onderzoek naar het effect van Jodium op
schildklierhormonen heeft uitgewezen, dat dit preparaat voor
een toename zorgt van het in het lichaam ciculerend T3 en T4
met respectievelijk 20 en 5%.21
Andere geschikte homeopatische remedies zijn onder meer
Aranea ixobola (als je tevens problemen hebt met lever en
gal, waardoor je soms reageert alsof je dronken bent.),
Hedera helix (als er sprake is van angst, tuberculeuze
huidskleur en erfelijke longaandoeningen en hartkwalen),
Lophophytum leandri (bij misselijkheid en plotselinge
vermoeidheid, met name in de ochtenduren) en Spongia tosta
(voor mensen met gezwollen lymfeklieren, hartkloppingen en
tuberculeuze huidskleur). Ga voor de juiste dosering van
deze kruidenpreparaten naar een deskundig homeopaat!

Voedingsadvies
Jarenlang hebben artsen geprobeerd om vast te stellen of en
hoe organen en klieren in het lichaam door de schildklier
worden beïnvloed. De conclusie van een recente studie,
waarbij onderzoekers hebben ontdekt dat schildklierhormonen
de conversie van riboflavine – vitamine B2 – normaliseren,
luidt dat de schildklier van invloed is op elke cel in het
lichaam.22
Andersom lijkt een laag seleniumgehalte van invloed op de
schildklierhormonen te zijn, met name bij oudere mensen.
Kortgeleden is namelijk ontdekt dat iodothyronine 5-
deiodinase, het enzym dat in de eerste plaats
verantwoordelijk is voor de productie van T3, selenium
bevat. Ondzoek bij ouderen heeft een verband aangetoond
tussen afnemende frequentie van schildklierhormonen en het
seleniumgehalte.23 Andere studies hebben een tekort aan
selenium in verband gebracht met een trage
schildklierfunctie.24 Te hoge niveaus van selenium kunnen
daarentegen het T3-gehalte in het bloed verlagen en zo het
evenwicht verstoren!25
Het is echter af te raden om zelf extra selenium in te
nemen, als je weet dat je een tekort hebt. Dit lijkt
weliswaar een gemakkelijke oplossing, maar heeft in
werkelijkheid een averechts effect. Toediening van extra
selenium aan mensen in gebieden waar struma (kropgezwel)
endemisch is onder de bevolking heeft tot dramatische
verslechtering van de reeds abnormale schildklierfunctie
geleid. Dit komt doordat selenium de conversie van T4 naar
T3 kan versnellen, waardoor het T4 niveau snel daalt. Bij
mensen die al een tekort aan jodium hebben, heeft dit
ernstige gevolgen.26 Derhalve is het niet verstandig om extra
selenium in te nemen, tenzij je zeker weet dat je voldoende
jodium absorbeert.
Mensen met schildklieraandoeningen kunnen ook een tekort
aan zink hebben. In een recente studie werd bij invalide
patiënten met een tekort aan zink een laag T3-niveau
vastgesteld. Toen zij een jaar lang extra zink innamen,
kwamen de hormoonhuishouding opnieuw in evenwicht. Om dit te
bereiken hadden de patiënten echter dermate veel zink nodig,
4-10 mg per kilo lichaamsgewicht, dat de onderzoekers eraan
twijfelden of zij alleen een tekort aan zink hadden of dat
er andere factoren in het spel waren. Vermoedelijk was er
sprake van een zekere mate van vergiftiging en bleek zink,
dat voor verbindingen van chemische stoffen kan zorgen, in
staat om deze giftige stoffen uit het lichaam te
verwijderen! Derhalve was er waarschijnlijk meer zink nodig
om ook de hormoonhuishouding te reguleren.27

Extra vitamines
Vitamine B, met name thiamine – vitamine B1, is van
cruciaal belang voor het goed functioneren van de
schildklier. Hoe groot de invloed is, blijkt uit een
dubbelblind experiment bij een groep kinderen met een traag
werkende schildklier. De helft van de groep kreeg 2 mg
vitamine B1, terwijl de andere kinderen een placebo werd
gegeven. Bij deze laatste groep werd vrijwel geen
verandering geregistreerd, maar de fysieke en mentale
vaardigheden van de kinderen die vitamine B1 innamen, stegen
op een schaal van 100 van 7 naar 87.28
Zorg er ook voor dat je voldoende riboflavine – vitamine B2
– binnenkrijgt. Laboratoriumonderzoek toont aan, dat een
tekort vaan vitamine B2 de hormoonproductie uit balans
brengt.29 Niacine – vitamine B3 – kan oogkwalen die verband
houden met de ziekte van Graves voorkomen, zo hebben studies
aangetoond.30
Ook vitamine A is essentieel voor het goed functioneren van
de schildklier. Als je onvoldoende vitamine A uit voeding
absorbeert, zo tonen laboratoriumexperimenten aan, zal de
schildklier binnen twee weken 50% minder schildklierhormonen
uitscheiden, met alle gevolgen van dien.
Essentiële vetzuren zijn noodzakelijk voor het probleemloos
functioneren van schildkliercellen. Het aminozuur tyrosine,
dat een vitale rol speelt bij de formatie van
schildklierhormonen, is effectief gebleken bij een te traag
werkende schildklier.31 Tenslotte kun je ook niet zonder
adequate hoeveelheden vitamine C en B6.32
Het is niet alleen belangrijk om na te gaan of je een
tekort aan voedingsstoffen hebt, maar ook of er sprake is
van voedselallergieën of voedselintolerantie. Hierdoor kan
het functioneren van de schildklier eveneens nadelig worden
beïnvloed. Mensen met voedselallergieën hebben vaak ook
problemen met het endocriene systeem, zo blijkt uit
onderzoek. Hoewel medicatie noodzakelijk kan zijn, kunnen de
problemen in de meeste gevallen worden opgelost door
allergenen uit voeding te verwijderen. Laat daarom door een
voedingsdeskundige onderzoeken of en voor welke stoffen je
allergisch bent.

Osteopathie
Een osteopaat kan vele gezondheidsklachten als gevolg van
een te traag of een te snel werkende schildklier verlichten.
Een behandeling die is gericht op de achterste halswervels
voorkomt spiersamentrekkingen en zorgt voor een goede
doorbloeding van de schildklier. Ontspanning van de spieren
in de hals is ook noodzakelijk voor het goed functioneren
van de lymfeklieren. Het gebied van de schildklier zelf mag
echter niet worden betast.33
Hydrotherapie kan ervoor zorgen dat je je beter voelt. Neem
bijvoorbeeld twee maal daags een koud armbad en leg drie
keer daags een koude doek op de plaats van de schildklier,
gedurende ten minste 12 minuten.34 Afhankelijk van de
klachten die je hebt, kan lichaamsbeweging ook voor
ontspanning zorgen. Voor mensen met een te snel werkende
schildklier is yoga de beste keuze, terwijl
aerobicoefeningen ideaal zij voor mensen met een schildklier
die te langzaam werkt.35

Wiegendood
Een slecht functionerende schildklier is de belangrijkste
oorzaak van wiegendood. Deze stelling heeft dr. Harold
Foster van het Department of Geography van de universiteit
van Victoria in Canada al in 1995 als bewezen aangenomen.
De plotselinge dood van baby’s, zo zegt dr. Foster, wordt in
veel gevallen veroorzaakt door een laag jodium- en
seleniumniveau bij zwangere vrouwen en hun baby’s. Dit leidt
tot een tekort aan de essentiële hormonen T3 en T4, hetgeen
een bekende oorzaak is van kindersterfte.
Wiegendood komt het meest voor in het indianenreservaat in
King County, Washington – acht per 1000 pasgeboren baby’s –
en in Canterbury, Nieuw-Zeeland – 7,9 per 1000 pasgeborenen.
In beide gebieden is een tekort aan jodium en selenium.
In de Zweedse hoofdstad Stockholm komt wiegendood
daarentegen het minst voor, namelijk bij 0,06 op de 1000
baby’s. Kinderen in deze stad hebben het hoogste
jodiumgehalte in de urine, in vergelijking tot kinderen uit
veertien andere Europese hoofdsteden.36

Oorzaken van schildklieraandoeningen
Het is algemeen bekend dat struma, oftewel kropgezwel in de
hals, het resultaat is van een tekort aan jodium – dat is de
reden dat jodium aan zout wordt toegevoegd. Echter, vele
vervuilende stoffen kunnen eveneens de oorzaak van een
slecht functionerende schildklier, zelfs als je voldoende
jodium binnenkrijgt. Deze zijn:
Chemicaliën en afvalstoffen van vele productieprocessen
– Met name cyanide – een bijproduct van kunstmest – en
middelen die chloor bevatten, verminderen het aantal
schildklierhormonen.
Plastic – Ook water uit plastic flessen kan van het
verpakkingsmateriaal afkomstige schadelijke stoffen
bevatten.
Fluoride37
Medicijnen – onder meer: lithium, dopamine, steroïden,
aspirine, hoestdrank, antiseptische middelen, amiodaron (een
medicijn voor hartpatiënten), medicatie tegen suikerziekte
en contrastvloeistoffen voor röntgenfoto’s38 Als je een te
snel werkende schildklier hebt, vermijd dan medicijnen die
jouw snelle hartritme nog meer verhogen.
Bepaalde voedingsproducten – Eet niet te veel soja,
walnoot, gierst en koolsoorten. Bacteriën in de maag en
darmen kunnen een bestanddeel van gierst omzetten in
resorcinol, een derivaat van benzeen, dat wordt gebruikt als
grondstof voor kunststoffen, kleurstoffen en antiseptische
middelen.39 Als je te veel walnoten, amandelen, appelen en
cassave eet, kan dat tot gevolg hebben dat de schildklier
minder concentraten van jodium kan opnemen.40
Te veel zout en jodium – Als je gevarieerd eet, heb je
geen extra zout nodig in het noordwesten van Spanje, waar
men verplicht is om keukenzout te gebruiken dat jodium
gevat, zijn meer gevallen van hyperactieve schildklier – met
name bij vrouwen – bekend dan in de rest van het land.41
Schildklieraandoeningen als gevolg van een chronische auto-
immuunziekte komen het meest voor in landen waar de
bevolking veel jodium binnenkrijgt, zoals de Verenigde
Staten en Japan, Te veel jodium kan zowel tot een te snel
als tot een te traag werkende schildklier leiden.42
Multivitaminen – Preparaten die meer dan 100 microgram
(0,1 mg) jodium bevatten, worden afgeraden.43
IJzersupplementen – Als je medicijnen gebruikt, is het
niet verstandig om extra ijzer in te nemen. Onderzoek bij
patiënten die thyroxine innamen, heeft uitgewezen dat een
supplement van 111 mg ijzer gedurende twaalf weken tot
verdrievoudiging van TSH leidde. Dit leidde tot ernstige
vertraging van de schildklierfunctie.44
Extreme hoeveelheden vitamine C – Te veel vitamine C
heeft een negatieve invloed op het functioneren van de
schildklier
Aminozuren – Neem niet te veel cysteïne en glutathion
Sigarettenrook – Tijdens het roken komt cyanide vrij,
dat gevaarlijk is voor de schildklier

Hoe betrouwbaar is de schildkliertest
Voor de bevestiging van een diagnose van
schildklierafwijkingen vertrouwen de meeste artsen op
laboratoriumtesten van de drie schildklierhormonen. Van deze
testen wordt aangenomen dat zij een beeld geven van wat er
op cellulair niveau gebeurt.
Inderdaad geven deze testen nauwkeurig de hoeveelheid
schildklierhormonen in het bloed weer, maar niet welke
hoeveelheid het lichaam in staat is te gebruiken en evenmin
welke hoeveelheid er in elke cel nodig is, opdat het lichaam
optimaal functioneert. De referentiewaarden, die op een
ruime doorsnee van de bevolking met een normaal werkende
schildklier zijn gebaseerd, zijn voor ruime interpretatie
vatbaar. Dit betekent dat de uitkomst van de test geen
indicatie is voor vele van de mensen met mildere vormen van
schildklieraandoening; bij een aantal mensen met klachten
kan de test normaal uitvallen, terwijl zij in werkelijkheid
meer hormonen dan het gemiddelde nodig hebben om goed te
kunnen functioneren. Bij anderen kan de test op een traag
werkende schildklier wijzen, hoewel de relatief kleinere
uitscheiding van hormonen voor sommige mensen voldoende is.
Helaas zijn schildkliertesten in hoge mate inaccuraat,
doordat ze van vele factoren afhangen. Bij ongeveer 70% van
de patiënten in het ziekenhuis geeft de test vanwege ziekte
een abnormaal beeld. Zijn zij genezen, dan blijkt dat
slechts 1% van deze mensen daadwerkelijk een
schildklieraandoening heeft.
Factoren die kunnen zorgen voor een lage uitkomst van de T4-
test:
jodium
lithium
medicatie voor een te snel werkende schildklier
fenytoïne of carbamazepine
behandeling met T3
ernstige ziekte

Factoren die T4 kunstmatig kunnen verhogen:
Oestrogenen, zoals bij HRT of de pil
Acute psychische aandoening
Steroïden
Dopamine

T4 kan ook uit balans raken door:
Zwangerschap
Vermagering als gevolg van streng dieet
Chronische ziekte of zwakte, zoals ME
Bepaalde nieraandoeningen

Als je je op schildklierafwijkingen laat onderzoeken, is het
van vitaal belang om verschillende testen te laten
uitvoeren, en bij een ander laboratorium om een second
opinion te vragen. Een meer accuraat meetinstrument is
wellicht de Basal Body Temperature-test (BBT), een product
van dr. Broda Barnes, die voor een revolutie op het gebied
van schildklieronderzoek heeft gezorgd. Op grond van 35 jaar
ervaring acht hij het bewezen dat veel mensen afwijkingen
aan de schildklier hebben die niet uit de reguliere
bloedtest blijken.
Hij heeft een simpele en accurate doe-het-zelf-test
ontwikkeld, waarmee zowel een traag als een snel werkende
schildklier kan worden vastgesteld door registratie van de
laagste temperatuur die je op een dag hebt. Het principe is
eenvoudig: zodra je ’s ochtends wakker wordt, meet je nog
voordat je opstaat, je temperatuur. Normaal gezien ligt deze
tussen 36,6 en 36,8 graden Celcius. Elke meting die lager
uitvalt, kan op een te traag werkende schildklier duiden.
Elke waarde die hoger is, duidt mogelijk op een te snel
werkende schildklier.
Voor vrouwen die nog niet in de overgang zijn, geldt dat zij
de test het beste op de tweede of derde dag van de
menstruatiecyclus kunnen uitvoeren; vlak voor en vlak na de
ovulatie is de lichaamstemperatuur namelijk iets hoger dan
normaal.

Natuurlijk supplement versus thyroxine
Schildklieraandoeningen worden al ruim een eeuw – sinds 1890
– behandeld met een preparaat van gedroogde dierlijke
schildklieren. Inmiddels bestaat er echter een synthetische
versie van wat door farmaceuten het meest actieve
bestanddeel van de schildklier wordt genoemd: levothyroxine
of L-thyroxine. Dit middel wordt momenteel aan het merendeel
van de patiënten voorgeschreven, voor de rest van hun leven.
Een aantal voedingsdeskundigen is echter van mening, dat dit
synthetische preparaat veel minder effectief is dan de in
poedervorm verkrijgbare dierlijke schildklier. Dr. Alan
Gaby, columnist voor Townsend Letter for Doctors and
Patients, schrijft dat tientallen van zijn patiënten na
langdurige behandeling met thyroxine nog steeds klachten
hadden, met name over vermoeidheid.45 Toen deze patiënten het
dierlijke alternatief probeerden, trad er een aanzienlijke
verbetering op of verdwenen de symptomen helemaal.
Het grootste nadeel van L-thyroxine is, dat dit middel bij
langdurig gebruik osteoporose kan veroorzaken.46 Volgens dr.
Gaby is diiodotyrosine, een bestanddeel van de dierlijke
schildklier, effectiever dan thyroxine in het reguleren van
de activiteit van de menselijke schildklier47.
Het Journal of the American Medical Society heeft
stilzwijgend erkend dat een verband tussen osteoporose en
thyroxine bestaat, toen het het voorstel van onderzoekers
van de universiteit van Californië in San Diego publiceerde
om onopzettelijke overdosering van L-thyroxine en daaruit
voortvloeiend botverlies tegen te gaan door toediening van
extra oestrogenen.48 Over de mate waarin patiënten risico
lopen van osteoporose lopen, zijn de meningen echter
verdeeld.
Over het algemeen zijn artsen terughoudend met het
voorschrijven van het dierlijke supplement, veelal omdat ze
er weinig over wegen. De clou is, zo stelt dr. Stephan
Langer, om evenveel dierlijke hormonen toe te dienen als het
aantal hormonen dat door de schildklier wordt uitgescheiden.
“Zo voorkom je dat de schildklier, als een reactie op
medicatie, helemaal met de productie van schildklierhormonen
stopt”, zegt dr. Langer, die bij zijn patiënten begint met
toediening van het equivalent van een kwart tot een halve
graankorrel dierlijk supplement. Deze dosis wordt elke zeven
tot tien dagen verdubbeld tot een niveau dat maximale
klinische resultaten oplevert.
De dosering voor volwassenen bedraagt een tot twee korrels,
met een maximum van vier korrels. Kinderen die jonger zijn
dan drie jaar hebben doorgaans niet meer dan een kwart
korrel nodig, terwijl kinderen tussen zes en twaal jaar een
halve en tieners een hele korrel behoeven. Aanpassing van
deze dosering is noodzakelijk zodra de patiënt klachten
krijgt. Ook de lichaamstemperatuur en hormoonniveauss dienen
regelmatig te worden gecontroleerd. In sommige gevallen kan
de behandeling worden beëindigd zodra de lichaamsfuncties
verbeteren. Regelmatige controle blijft echter noodzakelijk.

Richtlijnen voor een gezonde schildklier
Vermijd te veel koffie, thee, cola en andere
substanties die cafeïne of theïne bevatten.
Zorg ervoor dat je vrij bent van infecties, met name
virussen, die de schildklier kunnen aanvallen
Reinig de lever en het spijsverteringssysteem
Voorkom dat zware metalen, met name kwik en koper, in
je lichaam worden opgeslagen. Een hoog gehalte van deze
metalen is typerend voor schildklierpatiënten. Stop met de
pil, omdat deze van invloed is op het kopergehalte en laat
amalgaamvullingen op een veilige manier verwijderen.
Gebruik geen hormonen, zoals bijnierschorshormonen.
Eet voedingsproducten die de schildklier kunnen
reguleren. Mensen met een te snel werkende schildklier
krijgen van hun arts gewoonlijk het advies om groente te
vermijden die, als je er te veel van eet, tot het ontstaan
van struma (kropgezwel) kan leiden. Sojabonen en gierst,
bijvoorbeeld, maar ook alle soorten kool: groene, witte en
bloemkool, broccoli, spruitjes, koolraap, boerenkool,
radijs, knolraap, mierikswortel, waterkers en koolzaad.49 Eet
je deze groente echter met mate, dan kun je hiermee zowel
een te traag als een te snel werkende schildklier reguleren.50
Problemen ontstaan allleen als je er dagelijks grote porties
van eet, hoewel sommige mensen meer ontvankelijk voor struma
kunnen zijn dan andere.51
Stoppen met roken. De statistieken laten duidelijk een
verband zien tussen de ziekte van Graves – te snel werkende
schildklier door afweerstoornis – en roken, met name bij
mensen met oogaandoeningen.52
Eet niet te veel zemelen en planten die flavonen – gele
kleurstoffen – bevatten, aangezien deze een destructieve
uitwerking hebben op de in het lichaam circulerende
schildklierhormonen.53
Neem geen jodiumsupplementen en voorkom dat je meer dan
1 mg jodium uit dagelijkse voeding binnenkrijgt, zelfs als
je een te traag werkende schildklier hebt. Te veel jodium
kan de productie van schildklierhormonen belemmeren.54
Neem dagelijks de volgende supplementen:
jodium – 300 microgram
Tyrosine, 250 milligram
vitamine A, 25.000 ie (Of veiliger: als bètacaroteen)
Zink, 30 milligram
Vitamine E, 400 ie
Riboflavine, 15 milligram
Niacine, 25-50 milligram
Pyridoxine, 25-50 milligram
Vitamine C, 1 gram55
Bij te snel werkende schildklier:
Probeer stress te vermijden
Doe ’s middags een dutje en zorg voor een goede nachtrust
Eet geen voedsel dat jodium bevat, zoals zeewier,
keukenzout, schelpdieren, kreeft, oesters en sardines.
Gebruik regelmatig kleine maaltijden die veel calorieën
bevatten, ter compensatie van de snellere stofwisseling.

 

Lynne McTaggert, ism Harald Gaier
_______________________________
1 Thyroidology, 1994; 6: 49-54
2 J Pathol Bacteriol, 1962; 83: 255-64
3 Tears Behind Closed Doors, Avon, 1998
4 Arzneimittel Forschung, 1955; 5:465 / Wiener Medicinische
Wochenschrift, 1961; 31: 513
5 Arzneimittel Forschung, 1961; 11: 92
6 Arzneimittel Forschung, 1961; 11: 830
7 Therapiewoche, 1964; 14: 1183
8 Endocrinology, 1985; 116: 1677-86
9 Horm Metabol Res, 1983; 15: 503-7 / Endocrinology, 1984;
115: 527-34
10 Nippon Rinsho, 1974; 32: 2434-7
11 Daniel B Mowrey, The Scientific Validation of Herbal
Medicine, New Canaan, Conn: Keats, 1986: 69; 268-9
12 Daniel B Mowrey, The Scientific Validation of Herbal
Medicine, New Canaan, Conn: Keats, 1986: 69; 268-9
13 Stephen Cascoigne, The Manual conventional medicine for
alternative practitioners (vol. II), Dorking, Jigme Press,
1994; 330
14 J Trad Chin Med, 1985; 5: 19ff
15 J Br. Med. Acupunc Society, 1994; 12: 67
16 J Br. Med. Acupunc Society, 1996; 14: 55
17 Vestnik Khirurgii Imeni I-I Grekovea, 1986; 136: 108-10
18 Chung-Kuo Chu His I Chieh Ho Tsa Chih, 1993; 13: 202-4
19 Chung-Kuo Chu His I Chieh Ho Tsa Chih, 1995; 15: 414-5
20 J Trad Chin Med, 1993; 13: 14-8
21 Br Homeopath J, 1988; 77: 152-60
22 J Amer Holistic Veter Med Assoc, 1992; 11:19
23 Clinical Science, 1995; 89: 637-42
24 Bio Trace Elem Res, 1992; 33: 155-6
25 J Nutr, 1992; 122: 1542-6
26 J Clin Endocrinal Metabl, 1991; 73:213-5
27 Alt Therap Health and Med, 1997; 3: 78-81
28 Stephen Langer and James Scheer, Solved: The Riddle of
Illness, New Canaan, Conn: Keats, 1995
29 S Langer and J Scheer, Solved: The Riddle of Illness
30 Quart Rev Nat Med, 30 juni 1998; 156
31 Alt Therap Health and Med, 1997; 3: 78-81
32 Pizzorno and Murray, Encyclopaedia of Natural Medicine,
Optima, 1995
33 JM Hoag, WV Cole & S G Bradford, Osteopatic Medicine, New
York: McGraw-Hill Book Co Inc, 1969: 271
34 O Gillert & W Rulffs, Hydrotherapie und Balneotherapie,
Munich: Pflaum Verlag, 1988; 19-120: 205
35 International J Biometeorology, 1994; 38:44-7
36 Townsend Letter, dec 1995; 30-35
37 L. van Middleswort, The Thyroid Gland: A practical and
clinical Treatise, Chicago, III: Year Book Medical
Publishers, 1986
38 New Eng J Med, 1995; 333: 1001-2
39 SE Langer en JF Scheer, Solved: The Riddle of Illness, New
Canaan, Conn: Keats, 1995
40 W Rea, Chemical Sensitivity, Boca Raton, Fla: Lewis
Publishers Inc, 1996: 3; 1656
41 J Endricrinol Invest, 1994; 17: 23-7
42 Nut health review, 1996; 75: 4
43 Nut Health review, 1996; 75: 4
44 Ann Intern Med, 1992; 117; 1010-13
45 Townsend Letter, december 1989
46 Townsend Letter, december 1989
47 Thyroid, 1994; 4: 319-26 / Semin Nucl. Med, 1995; 25: 205-
50
48 JAMA, 1994; 271: 1245-49
49 CH van Etten, Toxicant Constituents of Plant Foodstuffs,
New York: Academic Press, 1969
50 Therapeutische Umschau, 1973; 30: 734
51 Nat Toxins, 1995; 3: 233-7
52 Acta Endocrinologica, 1993; 128: 156-60
53 J Clin Endo Metab, 1996; 80: 857-9
54 Monatsschrift Kinderheilkunde, 1993; 141: 481-2
55 Pizzorno and Murray, Encyclopaedia: 380

Schildklierproblemen

Het verband met ziekten van de 21e eeuw

SCHILDKLIERPROBLEMEN ZIJN VANWEGE HUN COMPLEXITEIT MOEILIJK TE BEHANDELEN. VAAK WORDEN ZE OOK DOOR ARTSEN OVER HET HOOFD GEZIEN. ER ZIJN AANWIJZINGEN DAT NIET-GEDIAGNOSTICEERDE EN DUS NIET BEHANDELDE SCHILDKLIERPROBLEMEN DE OORZAAK ZIJN VOOR ÉÉN VAN DE MODERNE ZIEKTEN VAN DE 20E EN 21E EEUW. DIE ZO LANGZAMERHAND EPIDEMISCHE PROPORTIES AANNEEMT: ME.

Schildklierproblemen zijn een behoorlijke uitdaging voor de meeste artsen. Het is niet alleen van belang dat de arts voldoende kennis in huis heeft over de klier zelf, hij moet ook het gehele endocriene systeem, inclusief de complexe werking van de diverse biochemische mechanismen, goed begrijpen. Helaas is het endocriene systeem, of de hormoonhuishouding van het lichaam, maar een betrekkelijk klein onderdeel van de meeste geneeskundige opleidingen. Het is daarom niet verrassend dat er maar weinig artsen zijn die de kennis en ervaring hebben die voor de behandeling van de uiteenlopende schildklierproblemen vereist zijn. Een van de gevolgen daarvan is dat er steeds meer mensen met ongediagnosticeerde schildklieraandoeningen rondlopen. Volgens de laatste berichten is het niet ondenkbaar dat schildklierproblemen een belangrijke rol spelen bij veel van de tot nu toe onbegrepen moderne ziekten zoals myalgische encefalomyelitis (ME)/chronisch vermoeidheidssyndroom (CFS) of het fibromyalgiesyndroom (FMS). Dit is des te zorgwekkender aangezien onbehandelde, of onvoldoende behandelde schildkIierproblemen fatale gevolgen kunnen hebben’ In medische kringen bestaat er een controverse over de mate van onderfunctioneren van de schildklier als patiënten normale bloedonderzoeken hebben. maar wel de klinische tekenen en symptomen van hypothyroïdie (onvoldoende werking van de schildklier) vertonen. Deze aandoeningen worden beschreven als ‘biochemisch normaal, maar klinisch hypothyroïde. Een dergelijk vorm van subklinische hypothyroïdie komt vrij vaak voor, vooral bij oudere vrouwen. De aanwezigheid van deze aandoening of van schildklierantilichamen verhoogt het risico om de klinische vorm van hypothyroïdie te krijgen. Als er sprake is van zowel de subklinische vorm en de antilichamen dan is het risico zelfs nog groter. Vooral tijdens de zwangerschap is screening op hypothyroïdie van belang omdat de aandoening negatieve gevolgen kan hebben voor de foetus. Een van de redenen dat hypothyroïdie zo vaak onopgemerkt blijft, is de veelvoorkomende misvatting dat een diagnose alleen op basis van bloedonderzoek plaats kan vinden. Maar er zijn veel situaties te bedenken waardoor de hoeveelheid in het bloed circulerende schildklierhormonen kan afwijken van de normale situatie: van zwangerschap, het volgen van een dieet en nierproblemen tot geneesmiddelen en bepaalde ziekten. In die gevallen zijn tests op schildklierfunctie volstrekt nutteloos. Vooral bij oudere patiënten, die soms tumoren in de hypofyse vertonen of bij wie de hypofyse niet of onvoldoende werkt, is het uitsluitend testen op THS (schildklierstimulerend hormoon) waarschijnlijk niet voldoende. Tenzij een arts een uitgebreid klinisch onderzoek doet en daarbij ook rekening houdt met de medische voorgeschiedenis van de patiënt, zal de diagnose hypothyroïdie zeer waarschijnlijk gemist worden. Bij patiënten die een schildklierhormoonvervangingskuur ondergaan kunnen bovendien andere medicijnen de benodigde hoeveelheid of de mate van absorptie beïnvloeden. Uit een studie bij vrouwen met een onvoldoende werkende schildklier die met thyroxine werden behandeld, bleek dat wanneer zij tegelijkertijd een oestrogeentherapie ondergaan de normale hoeveelheden thyroxine niet toereikend zijn.

ME: het verband met de schildklier Schildklierproblemen zouden wel eens de boosdoener kunnen zijn bij ‘onverklaarbare’ ziekten als ME/CFS en FMS. In de meeste gevallen maken de gezondheidsproblemen die deze patiënten ondervinden deel uit van een onderliggende disfunctie, zoals primaire beschadiging van de hypothalamus of hypofyse als gevolg van een infectie en/of een andere oorzaak. In zijn boek Basic Endocrinology: An lntegrative Approach, zegt auteur J.M. Neal, dat deze verschillende manieren waarop een schildklierdisfunctie zich manifesteert, in het bijzonder in het geval van hypothyroïdie, allemaal hun eigen, specifieke behandeling vereisen. Psychiaters blijven in artikelen in de vooraanstaande Britse bladen beweren dat ME/CFS en FMS een psychiatrische oorsprong hebben. In een recent artikel’ suggereren de auteurs dat de problemen die optreden bij aandoeningen als prikkelbare darm syndroom, premenstrueel syndroom, meervoudige chemische overgevoeligheid (MCS), CFS en FMS allemaal alleen tussen de oren bestaan. Met deze houding negeren de auteurs algemeen geaccepteerd onderzoek, dat Iaat zien dat de afwijkingen bij ME/CFS-patiënten wellicht aan schildklier, bijnier- of andere hormonale disfuncties te wijten zijn. E.G. Dowsett, een vooraanstaande CFS-onderzoeker, stelde vast dat vijf procent van de vrouwelijke ME-patiënten een ontstoken schildklier hebben. Byron Hyde, de Canadese toponderzoeker op dit gebied, rapporteert dat glucose- en TSH-tests uitwijzen dat tot en met de helft van de ME-patiënten op een bepaald moment schildklierproblemen krijgt.

“Een reden waarom deze schildklierafwijking bij ME-patiënten vaak over het hoofd gezien wordt, is dat het met de gebruikelijke neuro-endocriene tests niet gedetecteerd kan warden,”

op dezelfde conferentie lieten Belgische onderzoekers zien dat bij CFS-patiënten onder andere de TSH-gehaltes verhoogd waren. In Why ME? (Craflon Books, 1989), erkent de auteur, dr. Belinda Dawes, dat bij ME en andere allergische aandoeningen de schildklierfunctie verstoord is en dat supplementen met schildklierhormonen, in combinatie met andere supplementen, aan te bevelen zijn. Andere vooraanstaande wetenschappers hebben aangetoond dat de hormoonhuishouding bij ME/CFS-patiënten is verstoord. Een verschijnsel dat bij al deze patiënten optreedt, is een defect in de hypothalamus-hypofyse-bijnieras, ofwel de HPA -as (hypothalamic-pituary -adrenal )14,15. In een studie werd met behulp van CT-scans aangetoond dat allebei de bijnieren van ME-patiënten tot 50 procent kleiner waren dan bij de controlegroep. Een reden waarom deze schildklierafwijking bij ME-patiënten vaak over het hoofd gezien wordt, is dat het met de gebruikelijke neuro-endocriene tests niet kan worden gedetecteerd. In een recente studie concludeerden de onderzoekers dat deze tests niet geschikt zijn voor ME/CFSpatiënten. De beschikbare data suggereren dat deze patiënten geen volledig normaal functionerende schildklier hebben (‘euthyroïde’), maar wellicht lijden aan het zogenaamde ‘euthyroïde syndroom’. Mogelijk hebben deze patiënten problemen bij de conversie van T4 naar T3, een proces dat in de lever plaatsvindt met behulp van diverse enzymen. Specifieke micronutriënten moeten er bovendien voor zorgen dat het proces gestroomlijnd verloopt. De waarschijnlijk meest volledige lijst van veel voorkomende symptomen van ME/CFS/FMS/MCS is gepubliceerd op de website van de American Association of Clinica 1 Endocrinologists, Merck Manual, Thyroid Foundation of America. Professor Thimothy Dinan, van het University College in Cork, Ierland, heeft een toenemende prevalentie van subklinische hypothyroïdie bij CFS-patiënten waargenomen. Tijdens een conferentie van de Royal Society of Medicine in oktober 2001 meldde hij zijn constatering dat er bij CFS sprake is van een afwijkende regulering van de HPA-as en dat dit verschijnsel gepaard gaat met verminderde orgaanfunctie. In een recente gerandomiseerde en dubbelblinde studie heeft een Amerikaans team 72 FMS-patiënten behandeld in verband met hun subklinische aandoeningen van schildklier-, geslachtsklier- of bij nierdisfunctie, verstoorde slaap, een hoge bloeddruk door neurale oorzaken, opportunistische infecties en een vermoedelijk gebrek aan bepaalde voedingsstoffen. De toestand van de patiënten die wel behandeld werden, verbeterde aanzienlijk, vergeleken bij de placebogroep. Van de 38 behandelde patiënten ontvingen er 33 schildkliervervangingstherapie, wat wederom aantoont dat hypothyroïdie een belangrijke rol speelt bij aandoeningen als FMS en CFS. Uit een eerdere studie door hetzelfde team kwamen vergelijkbare resultaten naar voren. Een onderzoeker beweerde zelfs dat CFS, FMS en het Perzische Golf Syndroom een zelfde onderliggende oorzaak hebben: magnesiumgebrek in combinatie met een toxische overmaat aan fluoride. Sommige artsen en onderzoekers behandelen hun patiënten met een schildkliervervangingstherapie die bestaat uit het gebruikelijke synthetische thyroxine (T4) of met natuurlijke schildklierhormonen zoals Annour Thyroid, een preparaat dat alle schildklierhormonen bevat, onder andere het veel krachtigere T3. In Groot-Brittannië stelt dr. Gordon Skinner, een van de meest bekende artsen op dit gebied, voor om patiënten die biochemisch gezien gezond lijken, maar klinisch aantoonbare hypothyroïdie hebben, met thyroxine in lage doses te behandelen. De behandeling van Skinner heeft veel aandacht gekregen na de publicatie van het boek van Diana Holmes, Tears Behind Closed Doors (Avon Books, 1998), waarin zij beschrijft hoe bij haarzelf jarenlang de verkeerde diagnoses gesteld werden voor dat erkend werd wat zij werkelijk had en vervolgens door dr. Skinner behandeld werd. Later hebben Skinner en zijn collega’s de resultaten van hun onderzoeken met patiënten als Holmes gepubliceerd. Dr. Barry Durant-Peatfield gebruikte een vergelijkbaar behandelingsregime. Tot voor kort schreef hij aan alle patiënten met klinische hypothyroïdie (niet alleen patiënten met CFS/ME/FMS) schildkliervervangingstherapie voor, en bijniersupplementen voor degenen die dat nodig hadden. Hij verwierf zich een goede reputatie voor succesvolle behandeling van veel CFS/ME/FMS-patiënten, maar ook voor patiënten met andere schildklier- en bijnierdisfuncties. In zijn eigen informatiebrochure schrijft Peatfield: “Als de hypothalamus-hypofysebijnier-as is beschadigd, kan het immuunsysteem nooit volledig herstellen; het resultaat: de patiënt is vaak ziek, met ogenschijnlijk steeds terugkerende virusinfecties of andere ziektes, onder andere ook parasieteninfecties.” Desondanks stuitte Skinners benadering op veel weerstand van artsen die op het gebied van de endocrinologie en de klinische biochemie opereren. Zelfs de medisch directeur van de ME Association, een van de twee grote ME-verenigingen, ageerde tegen Skinners behandelingen omdat de resultaten niet bewezen en potentieel gevaarlijk zouden zijn. Kort geleden werd Peatfields medische licentie ingetrokken, waarmee hij het meest recente slachtoffer is geworden van de heksenjacht die het General Medical Council geopend lijkt te hebben op artsen die volgens onorthodoxe methoden werken. Ondanks de overweldigende hoeveelheid aanwijzingen dat er bij ME sprake is van verstoorde schildklierfunctie en andere afwijkingen van de HPA-as (vooral bijnierdeficiënties) was de medisch directeur van de ME Association kort geleden coauteur van een brochure waarin wordt beweerd: “Er zijn geen aanwijzingen dat er bij ME/CFS sprake zou zijn van een verstoorde schildklierfunctie en het gebruik van schildkliervervangingstherapie bij mensen waarin tijdens een schidkliertest geen afwijkingen gevonden worden is een controversiële behandelingsmethode die een aantal risico’s met zich mee brengt, onder andere de potentiële complicatie van een Addisoniaanse crisis bij patiënten met hypocortisolaemie [verminderde productie van cortisol door de bijnieren]”

Fybromyalgie en de schildklier
Veel onderzoek bij PMS-patiënten wijst erop dat schildklierproblemen een verborgen oorzaak van de aandoening kunnen zijn. In een recente studie wordt gemeld dat bijna alle hormonale feedbackmechanismen die door de hypothalamus gecontroleerd worden, door de aandoening uit balans worden gebracht. Dat houdt onder meer in: verhoogde concentraties ACTH, follikelstimulerend hormoon (FSH) en cortisol (hydrocortison), maar ook verlaag, de concentraties insuline-achtige groeifactor (IGF)-I, somatomedine C, vrij triiodothyrodine (F3) en oestrogeen” Verschillende studies hebben laten zien dat schildklierafwijkingen, en vooral hypothyroïdie, en een veranderde reactiviteit van de HPA-as bij FMS-patiënten veel voorkomende verschijnselen zijn”. Or John Lowe heeft zijn ervaringen met FMS-patiënten en zijn onderzoek met betrekking tot Fybromyalgie in een 1260 pagina dik boek beschreven, The Metabolic/ Treatment of Fibromyalgia/ (McDowell Publishing, 2000). In dit boek worden overtuigende argumenten aangevoerd dat Fybromyalgie hoofdzakelijk veroorzaakt wordt door ontoereikende regulering van weefselfuncties door schildklierhormonen. De medische instanties hebben inmiddels vier ‘mandaten’ opgesteld, die als richtlijnen moeten gelden voor de diagnose en behandeling van hypothyroïdie:
1. Een schildklierhormoon deficiëntie is de enige oorzaak van symptomen en tekenen die kenmerkend zijn voor hypothyroïdie
2. Artsen zouden patiënten met ‘normale’ schildkliertests niet mogen toestaan om schildklierhormonen te gebruiken
3. Hypothyroïdiepatiënten zouden schildklierhormonen uitsluitend in ‘vervangingsdoses’ (doseringen waardoor TSH binnen de hormonale concentratiegrenzen blijft)
4. Hypothyroidiepatiënten zouden alleen thyroxine (T4) moeten gebruiken. Om de duizenden patiënten te helpen die niet binnen deze strikte definities vallen, moesten dr. Peatfield en andere artsen de grenzen van de geaccepteerde medische praktijk overtreden, in de wetenschap dat zij daarmee een suspensie of het intrekken van hun licenties riskeerden. Een arts zegt zelfs dat strikt naleven van de ‘mandaten’ bijdraagt aan de plotselinge toename van nieuwe ziekten. FMS, CFS, ME en andere vergelijkbare syndromen zitten misschien niet zo zeer tussen de oren van patiënten, maar veeleer in de nek, omdat ze het resultaat zijn van een schildklierprobleem dat niet afdoende behandeld werd.

Hoe werkt de schildklier?
Het complexe proces van de schildklierwerking begint bij de hypothalamus en wordt gecontroleerd door de hypofyse. Dit zijn allebei ‘meesterklieren’, die niet alleen de schildklier control maar ook de bijnier, de eierstokken en de testis. Bovendien integreert de hypothalamus-hypofysebijnier-as (HPA) het centrale zenuwsysteem en het endocriene systeem, De schildklier is de grootste endocriene klier van het lichaam, De klier scheidt schildklierhormonen uit die het lichaam nodig heeft vaar de groei en de stofwisseling, Vaar het grootste deel goot het daarbij om T4 (L-tetraiodathyronine), Daarnaast scheidt de schildklier ook een kleine hoeveelheid T3 (triiadothyronine) uit, maar het grootste deel daarvan wordt door T4 geproduceerd zodra het de schildklier verlaten heeft, T3 heeft een veel krachtigere werking don T4, De schildklier heeft jodium nodig om deze twee hormonen te produceren, De synthese verloopt in twee stappen, Vervolgens zijn nog twee stappen vereist voordat het ‘inactieve’ T4 opgeslagen kan worden, Circa 70 procent van de schildklierhormonen wordt in het bloed getransporteerd door het schildklierbindingshormoon (TG) Tijdens deze processen kan er veel misgaan, Als dat gebeurt is, het resultaat meestal ofwel hypothyroïdie (abnormaal lage concentraties schildklierhormonen) danwel hyperthyroïdie (te veel schildklierhormonen in het bloed), Het meest toegediende medicament voor hypothyroïdie is synthetisch thyroxine (Eltroxine in Groot-Brittannië) aflithathyronine, maar thyroxine brengt op zijn beurt weer een aantal problemen met zich mee, Hyperthyroïdie kan warden behandeld met anti-schildklier-geneesmiddelen, radioactief gelabeld jodium en met een operatie, Het meest gebruikte anti-schildklier-geneesmiddel is carbimazole (Neo-Mercazole): andere middelen zijn propanolol, propylthiourocil, dibromatyrosine, dilodatyrosine, fluarotyrosine,jodium af kalium af natriumjodine, Geen van deze geneesmiddelen is geheel zander bijwerkingen, zools beenmergsuppressie die tat een reductie van het aantal bloedleukocyten leidt, maar aak huiduitslag, bronchitis, pijn in de gewrichten, geelzucht en syndromen die veel lijken op systemisch lupus erythematasus,

Schildklierproblemen Hypolllyroidie: veel voorkomende symptomen . Slapheid: vennoeidheid: kaude-intolerontie: constipatie: gewichtsveranderingen: depressie: menorragie {avennatige bloeding tijdens de menstruatie); scharlleid . Droge, koude. gele en opgeblazen huid; weinig wenkbrauwharen; gezwollen tang: bradycardia (lage hartslag): vertraagde terugga'” van peesref/exen . Anemie: hyponatriëmie . Langzame T4 en radio jodium opname . Bij primair myxoedeem (wasachtige zwelling van de huid. waarin geen putjes kunnen warden gedrukt, in combinatie met een venninderd basaal metabalisme. geossocieerd met hypothyrofdie) is de TSH-cancentratie verhoogd.

Vroege symptomen . Slapheid: vennaeidheid: arthralgieën af myalgieën: spimrampen; kaude-intalerantie: constipatie: lethargie; droge huid: hoofdpijn; menorragie . Opvallende kenmerken: dunne. breekbare nagels: uitdunnend haar: bleekheid met slappe huid; “‘rtraagde teruggave van peesref/exen. Weinig andere fysieke aanwijzingen.

Late symptomen . Langzaam praten: gebrek aan transpiratie; constipotie; perifeer oedeem: bleekheid: scharlleid: venninderd smaak- en reukvennogen: spimrampen; pijn; dyspneu (zware ademhaling): gewichts”,randeringen (meestal toename, maar gewichtsverlies kamt ook vaak vaar); doofheid. Vrouwen kunnen onregelmatige menstruatie krijgen . Fysieke bevindingen zijn ander meer een opgeblazen gezichten oogleden: gele huidskleur: uitdunnen van de buitenste helft van de wenkbrauwen; zwelling van de tang; harde, gepitte oedemen (zwellingen) en vlaeistoflekkage naar de lang, de barst enfafde harthaltes toe, hartvergra. ting en gewrichtsvergroting: langzame hartslag; mogelijke hypothennie: vergroting van de hypofyse.

Hyperthyrofdie: symptomen en kenmerken . Nervositeit: rusteloosheid; hitte-intolerontie; versterkte transpiratie; “,nnoeidheid: slapheid; spimrampen; frequente stoelgang: gewichtsveranderingen (meestol gewichts”,rlies) . Mogeiijk hartkloppingen af angina pectaris: onregelmatige menstruatie; periodieke hypokaliëmische verlamming (“,raarzaakt daar een te laag kaliumgehalte): mogelijk staar en achterolijven van een ooglid; tachycardia af atriale fibrillaties: lichte vingertrillingen: vochtige, wanne huid; overdreven reflexen: dun haar: anychallsis (nagelverlies); in zeldzame gevallen hartstilstond: mogelijk acropachydennie (verdikking van de huid) van de vingers; ten gevalge van de chronische schildklIertoxicose kan osteoporose ontstoon . Bij mannen kan een venninderde geslachtsdrift waameembaar zijn: impotentie; venninderde spennagehalteen gynaecamastasie (a”,nnatigegroei van de zoogklieren).

De vergiftigde schildklier
We weten van tenminste twee zeer giftige stoffen dot ze de normole functie van de schildklier emstig kunnen versto~; fluoride en kwik. Dit wordt door de gongbore geneeskunde keer op keer over het hoofd gezien.

fluoride Vanaf de 30 en 40 van de varige eeuw werd fluoride gebruikt om hyperthyroidie en schild. kliertumoren te behondelen. Toen erkende men dat dit tot leverproblemen ieidde. wont daar vindt het grootste deel van de omzetting van T4 naarD plaots. Minderen Gordonoffmaakten melding van een .antogomisme tussen jodium en fluor”‘ fluor is met ofstand het meest reactieve element uit de groep van de halogenen en het is bekend dat het jodium kan vervangen en het jodiumtronsport kan remmen’. Zelfs nu bestaan er nag geneesmiddelen op bosis van fluor ter contrale van hyperthyroïdie (zools fluorotyrosine)’. als antidepressiva (fluoxetine [ProzacJ) en ols ontipsychotica (flupenthixal. trifluoperozine) Andreas Schuld. directeur van de organisotie Parents of fluoride-Paisoned Children. heeft gegevens uit een groot aantal onderzoeken verzameld waaruit duidelijk blijkt dat de symptomen van fluorvergiftiging identiek zijn aan die van hypothyroïdie en schildklierafwijkingen’. Zijn laatste literotuuronderzoek heeft veel aanwijzingen aan het licht gebracht over hoe fluaride de activitei. ten von schildklierstimulerend hormoon (TSH) nabootst. vaoral wonneer fluordeeltjes zich in water aan aluminium hechten. Daardoorworden cetaïne-eiwitten geactiveerd die de activiteit van T3 in cel/en kunnen remmen.

Kwik Diverse studies hebben melding gemaakt van hoge kwikconcentroties in de hypofyse van tand. artsen. Daarbij ging het om post-mortem onderzoeken en werden de concentraties in de hypa. fyse vergeleken met die in andere delen von de hersenen. Dphoping van kwik in de hypofyse is van bijzonder belang. aangezien de contrale die deze klier uitoefent over de productie van veel hormonen (waaronderschildklier- en bijnierharmonen) praktisch al/e lichaomsfuncties beïnvloedt’. Een van de geciteerde studies meldde dat de kwikconcentrotie in weefsels die maar een kleine fractie van het totale in het lichaam aangetroffen kwik bevatten. vaok hoger is dan die in de grootste orgonen. Onderzoek van de hypofyse van mijnwerkers in kwikmijnen onthulde dat de hypofyse en de schildklier de hoogste concentraties bevatten. grotere concentraties bijvoorbeeld dan in de nieren. longen en delen van de hersenen.

Referenties…

Alternatieve schildklierbehandelingen . Volg een gezond, op natuurlijke voedingsmiddelen gebaseerd, dieet dat rijk is aan voedingsstoffen, ter aanvulling van een conventionele behandeling voor een betere schildklierfunctie: . Eet voedingsmiddelen die veel jodium bevatten, zaals zeewiet; zeevis, eieren en melk. Kelp en zeegroenten hebben een hoogjodiumgehalte. . Vermijd rauwe kool, rapen, koolrabi,pindas en mosterd (deze voedingsmiddelen remmende opname vanjodium) . Eet voedingsmiddelen die veel B vitamines en seleen bevatten zaals boekweit, orgaanvlees, peulvruchten, linzen, sojaolie, levertraan, noten, avocado’s en eieren . Overweeg voedingssupplementen met de voornaamste vitamines plus calcium, magnesium, seleen en zink. Vitamine A (niet caroteen) in combinatie met eiwitten is essentieel voor de omzetting van T4 naar T3, net als magnesium, seleen en zink. Wie geen of nauwelijks schildk/ierfunctie heeft, kan geen vitamine B12 absorberen. Als een dergelijke deficiëntie ernstige vormen aanneemt kan dit geestesziekten, neuralogische afwijkingen, neuralgie, neuritis en bursitis tot gevolg hebben. . Neem Armour Thyraid, een natuurlijk schildklierhormoon gewonnen uit varkens als u geen synthetische hormoonvervongingstherapie wenst te andergaan. Dit preparaat bevat T3 en T 4. In Engeland kan het door elke huisarts worden voorgeschreven. . Overweeg alternatieve geneeskunde. Kinesiologie, een techniek die gebaseerd is op het idee dat orgaandisfuncties zich manifesteren als spierzwakte, is een veilige, zachte en ontspannende behandelingsmethode en men beweert dat het schildklierafwijkingen en verstoringen in de nutriëntenbalans weet op te sparen. Bach Bloesem en andere homeopathische remedies, energybalancing en craniale osteopathie zouden eveneens kunnen helpen. Een andere mogelijkheid is reflexologie. . Het boek YourGuide to Metabalic Health, bevat een grate hoeveelheid zelfhulp informatie.

In Nederland kunnen patiënten terecht bij de Schildklierstichting Nederland, Postbus 138, 1620 AC Hoorn, Telefoon (13:00 – 16:00) 0900 – 899 8866 (44 cpm)

De hierboven vermelde tekst kan nog fouten bevatten. Mocht u prijs stellen op de complete tekst, aboneer u dan op “Wat docters je niet vertellen.” Zie alhier

Nog meer informatie over de schildklier

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s