Oplichterspraktijken

DE HEDENDAAGSE GEESTELIJKE GEZONDHEIDSZORG

“…de moderne psychiatrie heeft de genetische/ biologische oorzaak van welke geestesziekte dan ook nog steeds niet overtuigend bewezen.” – 1996 Psychiater David Kaiser

De parasiet van de wetenschap: De oude truc om zich te positioneren als “wetenschap”.

 Laten we eens een kritische blik werpen op de werkelijke wetenschappelijke waarde van de psychiatrie en psychologie. Met het alsmaar toenemende aantal critici uit hun eigen kringen weten we bij lange na dat we niet de enigen zijn die er dit inzicht op na houden.  Volgens de New Yorkse psychiater Ron Leifer zal men in zijn beroepsgroep in alles een geestesziekte zien; daar komt geen wetenschap aan te pas: “Iedereen is neurotisch. Het kost mij geen moeite een diagnose uit te delen. In mijn spreekkamer zie ik alleen abnormale mensen. Buiten mijn spreekkamer zie ik alleen normale mensen. Het hangt helemaal van mezelf af. Het is gewoon een grap. Dit is wat ik bedoel met deze oplichterij, deze arrogante oplichterij… Om op een of andere manier te pretenderen dat dit een wetenschappelijke verklaring is… is schadelijk voor de cultuur…”
Bot gesteld geven psychiatrie en psychologie de wetenschap een slechte naam. Omdat ze in feite ook het water van de echte wetenschappen troebel hebben gemaakt, zullen we in het kort eens na gaan wat een wetenschap is.

 Maar zoals iedereen weet die vertrouwd is met eigentijdse marketing, kan iemand zijn eigen zwakke postitie automatisch versterken, wanneer hij zich door het publiek laat associëren met een ander die in een bepaald opzicht een leider is of populair is. Echte wetenschap is voorzien van goede getuigschriften, is populair en succesvol. En dus trekken de psychiatrie en psychologie op bedrieglijke wijze het kleed aan van de respectabele wetenschappen om op die manier voordelen, positie en geld te verwerven.

 Bot gesteld geven psychiatrie en psychologie de wetenschap een slechte naam. Omdat ze in feite ook het water van de echte wetenschappen troebel hebben gemaakt, zullen we in het kort eens na gaan wat een wetenschap is.

 Zowel de psychiatrie als de psychologie hebben nooit een afgeronde studie gemaakt van het meten van psychische verschijnselen. Zij hebben geen middelen om het verstand te meten. Ze hebben geen precieze, algemeen aanvaarde definities van termen. Ze zijn het zelfs onderling niet eens over hoofd-termen zoals “schizofrenie”. En ze kennen geen duidelijk gedefinieerde verschijnselen — hun conclusies variëren met de waarnemer.

 Wetenschap is de systematisch gerangschikte kennis van de concrete wereld, dat verzameld wordt door 4 stappen: 1) het waarnemen van verschijnselen; 2) het verzamelen van gegevens; 3) het creëren van een hypothese of theorie door middel van inductief redeneren, en 4) het testen van de hypothese door middel van herhaalde waarneming en gecontroleerde experimenten. Verder moet de theorie werkbaar en zonder variatie juist zijn voor het geheel van de

kennis waarin het is gelegen.

God spelen

Het “beste” voorbeeld van wetenschappelijke pretentie bij de psychiatrie is wel de manier waarop nieuwe “ziekten” aan het DSM-handboek worden toegevoegd. Op conferenties wordt letterlijk door psychiaters gestemd over wat een geestesziekte of -stoornis is en wat niet.  Volgens Margaret Hagen, psychologe en lector aan de universiteit van Boston, zijn de volgende enkele van de belangerijkste criteria voor een wetenschap: “De bevindingen die in het ene laboratorium door observatie ontdekt worden, moeten herhaald kunnen worden in een ander laboratorium. Gegevens die bijeengebracht en gemeten worden door het ene instrument, moeten hetzelfde zijn als gegevens die bijeengebracht worden door een soortgelijk ander instrument. En op die manier komt de objectiviteit niet van een persoon uit de praktijk, maar van een systeem dat resultaten eist, die consistent zijn en herhaald kunnen worden.”

 DSM-handboek bijwoonde, merkte op: “Het lage niveau van intellectuele inspanning was ontstellend. Diagnoses werden ontwikkeld op basis van een meerderheid van stemmen, op de manier waarop wij een restaurant zouden uitkiezen. Jij houdt van Italiaans, ik van Chinees, dus laten we naar een cafetaria gaan. En vervolgens wordt het dan ingetypt in de computer.”

 Er bestaat echter ook zoiets als ‘junk-wetenschap’. Volgens Peter Huber, auteur van Galileo‘s Revenge: Junk Science in the Courtroom, is ‘junk-wetenschap’ het spiegelbeeld van echte wetenschap, uiterlijk heeft het

 Als het te veel moeilijkheden geeft, kunnen ze er ook weer uitgestemd worden. In 1973 stemde de APA – met 5584 stemmen voor en 3810 stemmen tegen – voor afschaffing van het betitelen van

er weliswaar veel van weg maar inhoudelijk lijkt het er totaal niet op …. “Het is een mengelmoes van tendentieuze gegevens, onterechte gevolgtrekkingen en gegoochel met logica, in elkaar geflanst door onderzoekers bij wie het enthousiasme voor ontdekkingen en diagnoses hun bekwaamheid ver te boven gaat. Het is een lijst van alle denkbare soorten fouten: zomaar bijelkaar geraapte gegevens, wishful thinking, alles vernietigend dogmatisme, en zo nu en dan regelrechte oplichterij.”

 Tegenwoordig zijn de psychiatrie en psychologie typische voorbeelden van ‘‘junk-wetenschappen’’.

“Wanneer je nu

een

psychiatrisch

tijdschrift leest,

zie je een

gevaarlijke

onverantwoordel ijkheid als het

gaat over de

‘ontdekkingen’

en ‘vooruitgang’

op dit terrein,

welke naar mijn

mening enorm

en op

onverantwoorde

wijze worden

overdreven”.