Inmiddels zijn we bij Crystal Stars zover dat we Virussen, Bacteriën en Schimmels die daar niet thuis horen uit het lijf kunnen verwijderen.
Manuka tegen MRSA: een zoete overwinning
De heilzame werking van honing is meer dan een hype
De verkoopcijfers van manukahoning vlogen de laatste jaren omhoog. Deze honing zou de gezondheid bevorderen en een handig huismiddeltje zijn bij verkoudheid of snij- en brandwonden. Uit recent onderzoek blijkt echter dat zij nog meer doet. Ze zou een doorbraak kunnen betekenen in de strijd die ziekenhuizen voeren tegen antibioticaresistente superbacteriën als de methicilline-resistente Staphylococcus aureus – beter bekend als MRSA.
Een team van wetenschappers onder leiding van professor Rose Cooper van het University of Wales Institute in Cardiff (UWIC) heeft onderzocht hoe manuka inwerkt op de drie typen bacteriën die doorgaans een wondinfectie veroorzaken, waaronder de beruchte antibioticaresistente MRSA. Op het voorjaarscongres vorig jaar van de Society for General Microbiology in het Engelse Harrogate rapporteerden Cooper en haar team dat deze honing de groei van bacteriën op een aantal cruciale manieren verstoort en ze mogelijk zelfs weer gevoelig voor antibiotica kan maken. Doorslaggevend daarbij is dat manukahoning de hechting van bacteriën aan weefsel blijkt te verhinderen, een essentiële stap in het infectieproces. Bovendien blokkeert ze de vorming van zogeheten biofilms, een laagje dat bacteriën tegen antibiotica beschermt waardoor ze hardnekkige chronische infecties kunnen veroorzaken. Maar het allerbelangrijkst is dat de honing de MRSA gevoeliger maakt voor antibiotica als oxacilline – waarmee de antibioticaresistentie wordt doorbroken.
‘Dit wijst erop dat bestaande antibiotica – in combinatie met manukahoning – effectiever resistente infecties kunnen bestrijden’, aldus professor Cooper. Het kan ook betekenen dat manukahoning op zichzelf infectiebestrijdende eigenschappen heeft en bij infecties lokaal kan worden gebruikt als uitwendig alternatief voor antibiotica. Een aantal ziekenhuizen gebruikt inderdaad met succes al jarenlang met manukahoning geïmpregneerd verband bij de wondverzorging1.
In een klein onderzoek van het Zentrum für Kinderheilkunde van het academisch ziekenhuis van Bonn genazen zeven van de onderzochte kinderen met manukahoning volledig nadat hun wond was geïnfecteerd of besmet met de MRSA. ‘Antiseptica en antibiotica hadden tevoren de klinische infectieverschijnselen niet uit kunnen roeien’, aldus de onderzoekers2.
In een groter, gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek in verschillende centra in Dublin werden 108 patiënten met een chronisch open been in twee groepen verdeeld en behandeld met ofwel manukahoning of een algemeen gangbare hydrogel voor diepe wonden. Bij de start van het onderzoek werd de MRSA aangetroffen in 16 wonden – 10 in de honinggroep en 6 in de gelgroep. Na 4 weken bleek de bacterie uitgeroeid te zijn bij 70 procent van de patiënten in de honinggroep ten opzichte van slechts 16 procent in de gelgroep3. Dezelfde onderzoekers rapporteerden later dat na 12 weken meer genezing was bereikt in de manukahoninggroep dan in de gelgroep4.
Een uniek soort honing
Alle honingsoorten hebben tot op zekere hoogte een antibacteriële werking. Dit ligt aan de waterstofperoxide die gevormd wordt door het enzym glucose-oxidase, dat bijen aan de nectar toevoegen om honing te maken. Manukahoning echter – die gemaakt wordt door bijen die zich voeden met de bloemen van de manukastruik (tea tree), die in Nieuw-Zeeland en Australië voorkomt – heeft daarnaast nog een hoog gehalte niet-peroxide antibacteriële bestanddelen5. Het is deze niet-peroxide activiteit die de ‘unieke manukafactor (UMF)’ wordt genoemd, al heeft niet alle honing die onder de naam manukahoning wordt verkocht deze specifieke antibacteriële werking. De honing die gebruikt werd bij het MRSA-onderzoek was manukahoning van medische kwaliteit en geen gewoon supermarktproduct.
Het belang van deze niet-peroxide antibacteriële werking is de ongevoeligheid voor het katalase-enzym uit lichaamsweefsel en bloed, dat waterstofperoxide afbreekt – de belangrijkste antibacteriële eigenschap van andere soorten honing. Wordt een honing zonder deze eigenschap gebruikt om een infectie te bestrijden, dan zou de werking worden beperkt door de invloed van deze katalase6. Daar komt bij dat de niet-peroxide antibacteriële werking van manukahoning stabiel is. Het waterstofperoxide producerende enzym van andere soorten honing daarentegen wordt bij blootstelling aan licht en warmte vernietigd. Er bestaat dus geen gevaar dat de UMF-honing haar werking verliest als ze te lang wordt bewaard. Maar er zijn geen klinische onderzoeken bekend waarin het gebruik van manuka met andere soorten honing in de wondverzorging is vergeleken.
Werking tegen ontsteking
Behalve tegen bacteriën, vertoont manuka ook ‘klinisch relevante’ eigenschappen tegen ontstekingsprocessen7. Wat daar precies aan ten grondslag ligt, is nog niet bekend, maar het zou kunnen verklaren waarom honing goed bruikbaar is gebleken tegen een aantal ontstekingsbeelden.
Heel recentelijk bleek uit de resultaten van een fase-II-onderzoek – dat vorig jaar september gepresenteerd werd op het European Multidisciplinary Cancer Congress (EMCC) in Stockholm – dat plaatselijke toepassing van manukahoning kan helpen om bij borstkankerpatiënten bestralingsdermatitis (een ontstekingsreactie) te voorkomen. In deze gecontroleerde trial kwam in de met honing behandelde groep minder dermatitis in de tweede graad of hoger voor dan in de groep die een crème op waterbasis kreeg.
Gebruikt in de vorm van een kauwbare substantie met de naam ‘honingleer’ blijkt manukahoning UMF15 gingivitis (tandvleesontsteking) significant beter te kunnen bestrijden dan suikervrije kauwgom8. Ook zou – volgens een Indiaas onderzoek – manuka een rol kunnen spelen bij ontstekingsprocessen van de darmen. In een proefdiermodel met ratten verlaagde een orale dosis manukahoning significant de ontsteking bij een kunstmatig opgewekte darmaandoening9. Onderzoek bij mensen is vereist om te zien of deze resultaten ook voor hen gelden.
Zoete vooruitzichten
Naarmate het onderzoek naar manuka vordert, zullen we ongetwijfeld nog meer te weten komen over de voordelen van deze unieke honing – en het werkingsmechanisme ervan. Aan de Waikato-universiteit in Nieuw-Zeeland bijvoorbeeld onderzoekt men het antioxidantgehalte van manuka en andere soorten honing, wat nog kan leiden tot intrigerend verder onderzoek, zoals naar een rol in de strijd tegen ouderdomsverschijnselen.
Maar al op dit moment blijkt manuka een levensvatbaar alternatief voor al die antibiotica die steeds nuttelozer worden.
Joanna Evans
1Br J Oral Maxillofac Surg, 2008; 46: 55-56
2J Wound Care, 2007; 16: 325-328
3J Wound Care, 2008; 17: 241-244, 246-247
4J Clin Nurs, 2009; 18: 466-474
5J Pharm Pharmacol, 1991; 43: 817-822
6PLoS One, 2011; 6: e18229
7Innate Immun, 6 oktober 2011; online voorpublicatie
8J Int Acad Periodontol, 2004; 6: 63-67
9Phytother Res, 2008; 22: 1511-1519
Trefwoorden
Manuka, MRSA, honing, gezondheid, antibiotica resistentie

UitgaveMei 2012

In dit nummer
- Van de hoofdredactie
- Homeopathie en de strijd tegen kanker
- De geschiedenis van de homeopathie
- Niet alleen maar water
- De nieuwe wetenschap van water
- Homeopathie en regelgeving
- Contactgegevens bij het artikel Homeopathie en de strijd tegen kanker
- Bromelaine: een opzienbarende ontstekingsremmer
- Bromelaine: hoeveel moet u nemen?
- Manuka tegen MRSA: een zoete overwinning
- Een nieuwe superhoning?
- Ondeugdelijke borstimplantaten
- Geen röntgen-lichaamsscan op vliegveld in Europa
- Canada sluit zich aan bij landen die waarschuwen voor mobieltjes
- Hoge bloeddruk daalt door wekelijkse kerkgang
- B-vitaminetherapie wel nuttig voor hartpatienten
- Mediterraan dieet verlengt leven drie jaar
- Nieuwe gel tegen ziekte van Lyme en andere tekenziekten
- Yoga zo goed tegen rugpijn dat de pillen weg kunnen
- Bijwerkingen aromataseremmers reden voor stoppen therapie
Kort nieuws
Snel naar een andere editie Kies een editie … Oktober 2013 September 2013 Juli 2013 / Augustus 2013 Juni 2013 Mei 2013 April 2013 Maart 2013 Februari 2013 December 2012 / Januari 2013 November 2012 Oktober 2012 September 2012 Juli/augustus 2012 Juni 2012 Mei 2012 April 2012 Maart 2012 Februari 2012 December 2011/Januari 2012 November 2011 Oktober 2011 September 2011 Juli/augustus 2011 Juni 2011 Mei 2011 April 2011 Maart 2011 Februari 2011 December 2010/januari 2011 November 2010 Oktober 2010 September 2010 Juli 2010 Juni 2010 Mei 2010 April 2010 Maart 2010 februari 2010 december/januari 2010 november 2009 oktober 2009 september 2009 juli/augustus 2009 juni 2009 mei 2009 april 2009 maart 2009 februari 2009 december 2008/januari 2009 november 2008 oktober 2008 september 2008 juli/augustus 2008 juni 2008 mei 2008 april 2008 maart 2008 februari 2008 december 2007/januari 2008 november 2007 oktober 2007 september 2007 juli/augustus 2007 juni 2007 mei 2007 april 2007 maart 2007 februari 2007 december 2006/ januari 2007 november 2006 oktober 2006 september 2006 juli 2006 juni 2006 mei 2006 april 2006 maart 2006 februari 2006 december 2005/januari 2006 november 2005 oktober 2005 september 2005 juli 2005 juni 2005 mei 2005 april 2005 maart 2005 februari 2005 december 2004 november 2004 oktober 2004 september 2004 juli 2004 juni 2004 mei 2004 april 2004 maart 2004 februari 2004 december 2003/januari 2004 Medisch Dossier – Neem uw gezondheid in eigen hand
Ingelogd als:
tjarko.douwe.holtjer@gmail.com
Uitloggen
Zoek op deze site
RSS FeedOnze laatste blogberichten
- Valse uitslag kankertest door diabetesmiddel
- WHO medewerkers ‘betaald door …
- Röntgenopname bij tandarts verhoogt risico …
De CO2-uitstoot van deze website is gecompenseerd door een investering in windenergie.
Vlees besmet met superresistente bacterie MRSA
Tot wel 7 procent van het vlees dat we in de winkel kopen, kan besmet zijn met de methicillineresistente Stafylococcus Aureus (MRSA), de antibioticaresistente bacterie die levensbedreigend kan zijn.
De bacterie is door onderzoekers ontdekt bij 26 van de 395 monsters varkensvlees die ze aanschaften, hetgeen neerkomt op 7 procent van het totale onderzochte aantal. Alarmerend is dat de bacterie werd gevonden zowel in vlees van varkens die met antibiotica waren opgefokt als in organisch varkensvlees van dieren die zonder antibiotica werden grootgebracht. Weliswaar zijn de monsters allemaal genomen in Amerikaanse winkels in de staten Iowa, Minnesota en New Jersey, maar het is aannemelijk dat dezelfde resultaten worden gevonden in elk ander land met dezelfde standaard-diervoeding en -vleesverpakkingsmethoden.
De onderzoekers, van het University of Iowa College of Public Health, sluiten de mogelijkheid niet uit dat de besmetting plaatsvond tijdens de verwerkingsfase van het vlees.
Bron: PLoS ONE, 2012; 7: e30092
