Lithium zelf is nooit giftig

Richtlijn Renale bijwerkingen chronisch lithiumgebruik [2013]
Info volledig is te vinden op het Internet; Volgens mij geven ze Lithium de schuld van de dood en is er een valse studie in omloop die dat bevestigd, maar ik gebruikte de lithium van de dokter sinds 1997. Hoe kan het dan na 22 jaren opeens op de receptoren van Glucose gaan zitten? Onzin dus. Het is SLES, SLS wat ik al jaren niet meer in mijn haren smeer omdat het lastig is het weer uit het Brein te krijgen! Gewoon Groene Zeep is Goed genoeg.

De toevoegingen in Camcolit / Priadel / Depakine / Fluoxitine zijn Giftig [Alcohol/SLS/SLES TROEP van $BIGPharma]. Daar mag je niet meer van binnen krijgen dan nodig

Ik heb een Amfibool of Lithium-Quartz van ongeveer 1.5 kg liggen bij mn bed… Die geeft dezelfde Frequenties af dan ingenomen Lithium… Werkt perfect!

Gelukkig is er nu UME-Gold; als ik dat neem plas ik gewoon Schuim uit!

Uit eigen ervaring: Ik had een keer 1,1 mmol/Liter Lithium in mijn bloed; dan ga ik me een beetje houterig/robotterig voelen, maar het element Lithium is voor Sommige mensen nuttig om het spanningspotentiaal op de Synapsen in de Hersenen met Name hoger te houden dan voor andere mensen nodig is.

Verder speelt lithium een rol bij de heropname van Serotonine en Glucosamine in het Brein. Vandaar dat het voor sommige mensen werkt tegen Depressie en voor anderen tegen de Manie.

Hypothetisch: Lithium moet ook nog een rol hebben in het metabolisme hebben van het Slaaphormoon Melatonine.

 Richtlijn Renale bijwerkingen chronisch lithiumgebruik, 2013 

 Richtlijn Renale bijwerkingen chronisch lithiumgebruik 

Nederlandse federatie voor Nefrologie 

September 2013 

Verantwoordelijk voor de richtlijn: 

Kwaliteitscommissie Nederlandse federatie voor Nefrologie (NfN) 

Auteurs: Drs. E. de Beus, internist-nefroloog 

Dr. M.B. Rookmaaker, internist-nefroloog 

Contact: M.B. Rookmaaker, m.rookmaaker@umcutrecht.nl 

A.T.M. Jorna, secretaris kwaliteitscommissie, a.jorna@nefrovisie.nl 

De richtlijn bevat aanbevelingen van algemene aard. Het is mogelijk dat in een individueel geval deze aanbevelingen niet van toepassing zijn. Het is de verantwoordelijkheid van de behandelende arts te beoordelen of de richtlijn in de praktijk toepasbaar is. Er kunnen zich feiten of omstandigheden voordoen waardoor, in het belang van een goede zorg voor de patiënt, van een richtlijn moet worden afgeweken. Richtlijn Renale bijwerkingen chronisch lithiumgebruik, 2013 

Voorwoord 

Onderwerp en doel van de richtlijn 

Lithium is de meest effectieve chronische therapie voor patiënten met een bipolaire stoornis.1-4 In de westerse samenleving gebruikt 0.8-1.8 per 1000 inwoners lithium en het gebruik neemt toe.5;6 In Nederland gebruiken naar schatting 34.000 patiënten lithium. 

Lithiumgebruik is geassocieerd met diverse bijwerkingen waaronder nadelige effecten op de nieren.7-9 Ondanks de hoge incidentie van deze renale bijwerkingen, is er nog geen eenduidig beleid ten aanzien van diagnostiek en behandeling hiervan. 

Het doel van deze richtlijn is het geven van handvatten ten aanzien van de diagnostiek en behandeling van lithiumgeïnduceerde nierfunctiestoornissen. De effecten van lithium op de nier zijn wel uitgebreid onderzocht in celkweek- en diermodellen. De kennis in de humane situatie is beperkt tot informatie uit kleine series. Hierdoor zijn adviezen ten aanzien van diagnostiek en behandeling van een laag bewijsniveau. Niet-renale bijwerkingen van lithium worden niet in deze richtlijn behandeld. 

Voor de routinematige controles bij patiënten die lithium gebruiken verwijzen wij naar de richtlijn bipolaire stoornissen van de Nederlandse Vereniging Voor Psychiatrie (NVVP).10 

Doelgroep gebruikers van de richtlijn 

Nefrologen die patiënten met chronisch lithiumgebruik en een gestoorde nierfunctie behandelen. 

Acute lithiumintoxicatie 

– Diagnostiek 

o Laboratoriumonderzoek: natrium, kalium, osmolaliteit, lithium, calcium, albumine, kreatinine, TSH 

o ECG 

o Temperatuur 

o Diurese vervolgen 

– Behandeling: 

o Hemodynamische stabilisatie en normalisatie volumestatus 

o Bij insulten: benzodiazepines 

o Infuus starten met 2,5 L / 24 uur NaCl 0.9% echter samenstelling en/of volume aanpassen aan eventuele renale diabetes insipidus en/of nierfunctiestoornis. 

o Laboratoriumcontroles à 2-4 uur: lithium, natrium 

o Bij asymptomatische patiënten ❤ uur na inname lithium: overweeg 2L/uur Macrogol/Electrolyten via neus/maagsonde gedurende 5 uur 

Richtlijn Renale bijwerkingen chronisch lithiumgebruik, 2013 

Indicaties Hemodialyse11;12
TDH: Ik denk dat je zoveel niet eens opgelost krijgt in het bloed!!!!
> 4.0 mmol/L	– Altijd
2.5 – 4.0 mmol/L	– Ernstige neurologische symptomen of  – Nierinsufficiëntie of  – Hemodynamische instabiliteit
1.5 – 2.5 mmol/L	– (Pre) terminale nierinsufficiëntie of  – [Li] 30 uur na opname > 1 mmol/L en hoger dan de voor die patiënt geldende therapeutische spiegel

Werkwijze werkgroep 

In PubMed is een literatuursearch gedaan. Op basis van de beschikbare literatuur is een conceptrichtlijn opgesteld, die in een aantal sessies plenair in de commissie is besproken. Bij de beoordeling van de literatuur is gebruik gemaakt van de indeling die in tabel 2 wordt gegeven. 

De adviezen in de conceptrichtlijn zijn gebaseerd op de conclusies uit de beschikbare literatuur en de mening van de kwaliteitscommissie. 

Het concept is daarna voor commentaar aan de klinische leden van de Nederlandse federatie voor Nefrologie aangeboden. Er zijn enkele reacties op het concept Richtlijn Renale bijwerkingen chronisch lithiumgebruik, 2013 

ontvangen, de commentaren zijn door de kwaliteitscommissie beoordeeld en verwerkt in de definitieve richtlijn. 

Tabel 1 Beoordeling literatuur. Indeling van methodologische kwaliteit van individuele studies Bewijsniveau	Interventieonderzoek	Diagnostisch accuratesse onderzoek	Schade of bijwerkingen, etiologie, prognose
A1	Systematische review / meta-analyse van tenminste 2 onafhankelijk van elkaar uitgevoerde onderzoeken van A2-niveau
A2	Gerandomiseerd Dubbelblind vergelijkend klinisch onderzoek van goede kwaliteit van voldoende omvang	Onderzoek t.o.v. een referentietest (‘gouden standaard’) met tevoren gedefinieerde afkapwaarden en onafhankelijke beoordeling van resultaten, met voldoende grote serie van opeenvolgende patiënten die allen de index- en referentietest hebben gehad	Prospectief cohort onderzoek van voldoende omvang en follow-up, waarbij adequaat gecontroleerd is voor ‘confounding’ en selectieve follow-up voldoende is uitgesloten.
B	Vergelijkend onderzoek, maar niet met alle kenmerken als genoemd onder A2 (ook patiënt-controle onderzoek, cohortonderzoek	Onderzoek t.o.v. een referentietest, maar niet met alle kenmerken die onder A2 zijn genoemd	Prospectief cohort onderzoek, maar niet met alle kenmerken als genoemd onder A2 of retrospectief cohortonderzoek of patiënt-controle onderzoek
C	Niet-vergelijkend onderzoek
D	Mening van deskundigen

https://www.kenniscentrumbipolairestoornissen.nl/bipolaire-stoornis/voorlichtingsmateriaal/informatie-lithium/ – Hier ben ik nog steeds toe verplicht, al is de geloofwaardigheid van mijn psychiater tot onder het 0-punt gedaald. Ik ga daar dan ook nooit meer zijn!