Omdat Ultra-Violet Licht een kleinere golflengte heeft dan zichtbaar licht is het: ENERGIE-Rijker.
Te veel UV-Licht is daarom schadelijk voor Organismen: Het kan dan de Cellen Beschadigen. Als deze beschadiging ernstig genoeg is, dan kan bijvoorbeeld een bacterie de schade niet repareren en sterft deze.
Om de gevolgen van UV-straling voor het milieu in kaart te brengen, is de straling verdeeld in 3 Categorieën: uv-A, B & C.
Ze verschillen van elkaar door hun golflengte. Uv-C heeft de kortste: tussen 100 en 280 nanometer (10-9 m of een duizendste van een miljoenste meter). Deze straling maakt deel uit van het zonlicht, maar het bereikt het aardoppervlak niet. De dampkring houdt Uv-C tegen. En dat is maar goed ook, want juist deze straling is funest voor het DNA. Kunstmatig wordt het bijvoorbeeld in Zwembaden gebruikt om water te desinfecteren. Ook schimmels gaan dood door de dosis UV-C niet. Dit gebeurt zonder dat het water zelf verontreinigd wordt!
Uv-A&B straling uit het zonlicht bereiken onze huid wel en zijn minder schadelijk, maar zeker niet helemaal zonder gevaar. Een overmaat aan Uv-A-stralng kan je opzadelen met huid-kanker, terwijl Uv-B je huid juist bruin kleurt. Of rood als je te lang ligt te bakken in de zon en verbrandt.
Rood licht met een golflengte van 632,8 nm kan cellen weer aanschoppen zodat ze zich herinneren dat ze gezond waren en hiermee ongecontroleerde celdeling stoppen.
