Veel Paden…

Zijn verdwenen

Uit de Kindertijd
Ze lijken nog begaanbaar,
Maar ze zijn betegeld of verhard.

Indianenheuvels werden huizen
in een gladgestreken wildernis
en gedempte Oceanen.

Hier vlochten meisjes kransen
van Witte Bloemen
En in de Verte
Dansten Veulens
met het licht
In een wiegend Toverland.

De Wilgen langs het water
Vertelden hun verhalen,
als je ze streelde
of in ze klom…

Het Waren Zomers
Van ONTWakEn.

Alleen de Wolken
Zijn Gebleven,

Ze hielden hun Belofte,
Ook nu ze Grijzer zijn.

(c) Theo Zwinderman – 1956

•